( 0 ψήφοι )
Όπως ίσως γνωρίζετε, η ταχύτητα ενός υπολογιστή, καθορίζεται από το τρίπτυχο επεξεργαστής-ram-δίσκος, που για τους gamers γίνεται τετράπτυχο (+κάρτα γραφικών). Αυτή την στιγμή, το πιο αργό πράγμα στους υπολογιστές (bottleneck) είναι ο δίσκος. Εσείς μπορεί όμορφα και ωραία να έχετε επεξεργαστή με δύο πυρήνες, 2GB RAM DDR800 (=400MHz), αλλά ο καταραμένος ο δίσκος συνεχίζει να ανεβάζει ταχύτητες με ρυθμούς χελώνας.

Ο λόγος που οι δίσκοι δεν μπορούν να ακολουθήσουν την εξέλιξη, είναι το γεγονός πως αποτελούνται από μηχανικά μέρη (κεφαλές, περιστρεφόμενος δίσκος), με αποτέλεσμα, να υπάρχει σημαντικότατη καθυστέρηση - ειδικά όταν πηδάμε από το ένα κομμάτι του δίσκου στο άλλο. Αυτός είναι ο λόγος που το fragmation του δίσκου καθυστερεί το σύστημα, αυτός είναι και ο λόγος που όταν π.χ. αντιγράφουμε 100 αρχεία του 1MB, παίρνει πολύ περισσότερη ώρα από 1 αρχείο των 100MB.

Οι κεφαλές, χρειάζονται κάποια ms (συνήθως γύρω στα 8.5-10) για να βρουν ένα νέο σημείο στον δίσκο, και αυτός ο χρόνος είναι κυριολεκτικά "μια αιωνιότητα".

Οι λύσεις που δόθηκαν από την βιομηχανία είναι πολλές; Οι εταιρείες που φτιάχνουν δίσκους, ανεβάζουν την πυκνότητα των δεδομένων (ειδικά με τον "κάθετο" τρόπο μαγνητικής εγγραφής που εφαρμόζεται εδώ και λίγο καιρό), αυξάνουν τα platters (δηλαδή τους δίσκους που αποτελούν τον ενιαίο σκληρό δίσκο), την μνήμη cache (με μοντέλα στα 16MB), και την χρήση των προτύπων SATA/SATA2 που περιέχουν εντολές που βελτιστοποιούν την κατάσταση. Φυσικά υπάρχει και η WD με τους SATA δίσκους των 10.000στροφών, που όμως ένας δίσκος των 74GB, κοστίζει όσο ένας των.. 500GB+!

Οι χρήστες από την άλλη, πολλές φορές καταφεύγουν σε λύσεις RAID0 (stripped), όπου δύο ή παραπάνω δίσκοι συμπεριφέρονται ως ένας, με τα μισά δεδομένα να γράφονται στον έναν και τα μισά στον άλλον. Αυτό θεωρητικά δίνει 50% αύξηση στην ταχύτητα, αλλά ενέχει τον κίνδυνο του διπλασιασμού των πιθανοτήτων να χάσετε τα δεδομένα σας (αν ένας από τους δύο δίσκους, υποστεί βλάβη).

Γιατί όμως οι δίσκοι είναι το πιο αργό κομμάτι του υπολογιστή; Αυτό οφείλεται (όπως προαναφέρθηκε) στα μηχανικά τους μέρη: Όσο ελαφριές και να είναι οι κεφαλές, δεν μπορούν να ξεπεράσουν κάποια φυσικά όρια επιταχύνσεων, ενώ η περιστροφή του δίσκου, βάζει περιορισμούς στο μέγιστο αριιθμό μεταφερόμενων δεδομένων, που συνήθως φτάνει τα 60MB/sec.

Σκεφτείτε: Στην εκκίνηση των Windows, το τραγικά μεγαλύτερο κομμάτι χρόνου, αναλώνεται στο "φόρτωμα" διαφόρων αρχείων, δηλαδή στον δίσκο! Ακόμη, αν έχετε λίγη RAM (256), τα Windows σέρνονται, γιατί απλά σε καταστάσεις μειωμένης RAM, χρησιμοποιούν τον δίσκο ως virtual RAM, κάνοντας το μηχάνημα να περπατάει. Τέλος, η κακή απόδοση των δίσκων, είναι η αιτία που η Micro$oft, επιτρέπει στους χρήστες να "κοτσάρουν" το USB Disk τους στα Windows Vista και να το χρησιμοποιήσουν με 2 διαφορετικούς τρόπους (αν ενθυμούμαι καλά), ως swap disk και cache disk.

Αυτή ήταν η εισαγωγή! Cheesy Cheesy Cheesy

Έρχεται λοιπον η Fusion, και σκάει την βόμβα: Fusion 640 GB Flash Card.
Πρόκειται για μια PCI-e (PCI-express) x1 κάρτα, η οποία περιέχει μνήμη της τάξης των 640GB και που εν ολίγοις και χωρίς τεχνικά mumble-jumble, συμπεριφέρεται ως δίσκος, μόνο που (σε αντίθεση με τα αργά/αναξιόπιστα usb disks), προσφέρει τρομερές ταχύτητες μεταφοράς δεδομένων που φτάνουν τα 800MB/sec ανάγνωση και 600MB/sec εγγραφή!
Δηλαδή πάνω από 10 φορές αύξηση ταχύτητας! Τα πλεονεκτήματα που μέτρησα;

- Ταχύτητα ανάγνωσης/εγγραφής, πάνω από δέκα (10-14) φορές μεγαλύτερη από την τρέχουσα
- Απαλείφεται το σημαντικότατο χάσιμο χρόνου που χρειάζονται οι κεφαλές στους δίσκους, για μεταπήδηση
- Μείωση κατανάλωσης
- Μείωση θορύβου
- Μείωση θερμοκρασίας
- Αύξηση αξιοπιστίας (οι περισσότερες βλάβες στους δίσκους οφείλονται στα μηχανικά κινούμενα μέρη)

Γαμάτο, ίσως σκεφτείτε! Ναι! Ιδού και το site της εταιρείας: tgdaily.com
Το μόνο ψιλοπροβληματάκι; Προς το παρόν, η χρέωση υπολογίζεται σε... $30 ανά GB, δηλαδή κάπου $2.400 για έναν δίσκο 80GB! Cheesy

Μην πτοείστε! Από την στιγμή που ξεκίνησε η ιστορία, θα υπάρξει και συνέχεια. Πάντως, υπάρχει κόσμος που έχει κάνει boot-able usb disks (4-8GB φαντάζομαι), και τα βρίσκουν πιο γρήγορα από τους δίσκους, παρά τους περιορισμούς της ταχύτητας και του bandwidth του USB2.0. Αν προσπαθήσετε κάτι τέτοιο, ψάξτε για τα ultra-speed usb disks που προσφέρουν οι εταιρείες (π.χ. το κόκκινο της Apacer). Εγώ έκανα σύγκριση τον δικό μου απλό kingston με το προηγούμενο, και υπήρχε 400% διαφορά σε ταχύτητα!

Άντε να δούμε, τι θα δούμε!

δημοψήφισμα

Νέα επικαιρότητας: Ποιότητα ή ποσότητα;