Διαφήμιση

Επικαιρότητα

Ο,τι ανεβαίνει... κατεβαίνει: Ο μαγικός (και παράνομος) κόσμος του download

( 0 ψήφοι )

01 Μαρτιου 2010
Posted in Επικαιρότητα

Πρακτικός οδηγός για να μείνετε μακριά από μπλεξίματα...

Οικιακή ψυχαγωγία δίχως όρια και κόστος, αλλά και κίνδυνος για μελλοντικά προβλήματα με τη Δικαιοσύνη. Στον αχανή κόσμο του Διαδικτύου όλα προσφέρονται δωρεάν αλλά και όλα... στο τέλος πληρώνονται. «Κατέβασμα» ταινιών από το Ιnternet, torrents, streaming video, ραδιόφωνο στο Διαδίκτυο, megaupload... Σας φαίνονται κινέζικα ή μήπως ανήκουν στο καθημερινό σας λεξιλόγιο; Είτε χρησιμοποιείτε φανατικά το Διαδίκτυο για μουσική και ταινίεςείτε μόλις τώρα αρχίζετε να εξερευνείτε τον μαγικό οπτικοακουστικό online κόσμο, ένα είναι το σίγουρο:αν δεν είστε αρκετά προσεκτικοί κινδυνεύετε να καταλήξετε στην καλύτερη περίπτωση με έναν ιό στον υπολογιστή σας και στη χειρότερη με προβλήματα με τη Δικαιοσύνη.

«Το κατέβασμα αρχείων από το Ιnternet δεν είναι φυσικά καθεαυτό παράνομο, αλλά εξαρτάται από το αν το περιεχόμενο των αρχείων υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα καθώς και από την άδεια χρήσης που διέπει το αρχείο» εξηγεί ο κ. Κωνσταντίνος Στυλιανού, δικηγόρος, μετεκπαιδευθείς στο Πανεπιστήμιο Ηarvard πάνω στο Δίκαιο του Διαδικτύου. «Για παράδειγμα, όταν μια διανομή LΙΝUΧ διαμοιράζεται μέσω torrent δεν υφίσταται κανένα πρόβλημα νομιμότητας, καθώς η άδεια χρήσης αυτού του λογισμικού (κυρίως η GΝU General Ρublic License) επιτρέπει ρητά την ελεύθερη αντιγραφή και διανομή από κάθε κάτοχο. Το ίδιο ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις όπου το υλικό, παρ΄ ότι προστατευμένο από πνευματικά δικαιώματα, διανέμεται στο Διαδίκτυο με τη συγκατάθεση των δικαιούχων,όπως για παράδειγμα συνέβη με τα τραγούδια του συγκροτήματος Radiohead » προσθέτει.

Ο παράνομος online κόσμος σε αριθμούς

Προβλήματα με τη Δικαιοσύνη
Τι γίνεται, όμως, όταν ανταλλάσσονται αρχεία που περιέχουν μουσική ή βίντεο τα οποία εκμεταλλεύεται αποκλειστικά μια εταιρεία, η οποία δεν έχει δώσει τη συγκατάθεσή της; Αρκετοί χρήστες του Διαδικτύου πιστεύουν ότι σε αυτή την περίπτωση οι μόνες που φέρουν ποινική ευθύνη είναι οι ιστοσελίδες που διαθέτουν online αυτό το υλικό. Κάτι που, ωστόσο, δεν ισχύει. Αντιθέτως, « κάθε έλληνας χρήστης του Διαδικτύου που κατεβάζει παράνομα υλικό κινδυνεύει να τιμωρηθεί με ποινή φυλάκισης ως και πέντε χρόνια» σχολιάζει ο κ. Γεώργιος Νούσκαλης , λέκτορας της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. «Μάλιστα, αν η δικαιούχος εταιρεία αποδείξει ότι είναι ιδιαίτερα μεγάλη η ζημιά που υπέστη, τότε ο χρήστης απειλείται με ποινές σε βαθμό κακουργήματος» προσθέτει.

Προσοχή, μας βλέπουν
Και αν πιστεύετε ότι καλύπτεστε από την «ανωνυμία» του Διαδικτύου είστε γελασμένοι! «Κάθε φορά που ένα αρχείο διαμοιράζεται online, για παράδειγμα μέσω torrent, είναι εμφανείς στο Διαδίκτυο όλες οι ΙΡ διευθύνσεις των χρηστών που το ανταλλάσσουν. Η ΙΡ διεύθυνση είναι μια σειρά από αριθμούς που αποτελούν την ταυτότητα ενός υπολογιστή σε ένα δίκτυο και κάθε εταιρεία παροχής Ιnternet έχει τη δυνατότητα να ταυτοποιήσει μια ΙΡ διεύθυνση,αντιστοιχίζοντάς την με τον κάτοχο της γραμμής τηλεφώνου» εξηγεί ο κ. Χαράλαμπος Χωμενίδης, μηχανικός Υπολογιστών και Πληροφορικής.

Κατά συνέπεια, κάθε φορά που «παρανομείτε» στο Διαδίκτυο, η δραστηριότητά σας είναι εμφανής και με τις κατάλληλες διαδικασίες οι αστυνομικές αρχές μπορούν να σας εντοπίσουν. Μοιάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά είναι αρκετά πιθανό τη μία στιγμή να «κατεβάζετε» τραγούδια και ταινίες με την ψευδαίσθηση ότι είστε αόρατοι στο Διαδίκτυο και την επόμενη στιγμή να λάβετε μια επιστολή από την εταιρεία παροχής Ιnternet, η οποία σας προειδοποιεί ότι έχει καταγραφεί παράνομη δραστηριότητα από μέρους σας και κινδυνεύετε να «τιμωρηθείτε»- στην καλύτερη περίπτωση με διακοπή της σύνδεσής σας και στη χειρότερη με... αγωγή αποζημίωσης! Σημειώστε ότι τέτοιου είδους επιστολές έχουν λάβει αρκετοί έλληνες χρήστες του Διαδικτύου παρά το γεγονός ότι υποθέσεις δίωξης χρηστών δεν έχουν ακόμη φτάσει στα ελληνικά δικαστήρια.

Επιστολές στους χρήστες
«Οι εν λόγω επιστολές έχουν ως στόχο να “τρομοκρατήσουν” τον χρήστη και συνήθως περιέχουν πολύ ακριβείς πληροφορίες σχετικά με τα παράνομα downloads αρχείων, όπως την ώρα, τον τίτλο και το μέγεθος των αρχείων » εξηγεί ο κ. Νίκος Βασιλάκος, δημοσιογράφος σύμβουλος WWW και (σ.σ. αυτοδιόριστος) πρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Χρηστών Ιnternet. «Βέβαια, καμία εταιρεία παροχής Ιnternet δεν θέλει να γίνει αστυνόμος στο Διαδίκτυο. Οταν όμως οι εταιρείες που εκμεταλλεύονται τα δικαιώματα των τραγουδιών και των ταινιών ασκούν πιέσεις και οι διαδικτυακοί τόποι που φιλοξενούν το υλικό σέρνονται στα δικαστήρια... τα πράγματα αλλάζουν» συνεχίζει. «Αλλωστε, δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι ρόλο παίζει και η ίδια η Μicrosoft. Δεν γνωρίζουμε τι πληροφορίες συλλέγει, αν συλλέγει, πού τις στέλνει, αν τις στέλνει και τα σχετικά. Επίσης, ακόμη και αν η Μicrosoft δεν εμπλέκεται, υπάρχουν άλλες εταιρείες όπως η Symantec (Νorton Ιnternet Security και Αntivirus) και η ΜcΑfee οι οποίες συλλέγουν στοιχεία της δραστηριότητάς μας ή σκανάρουν τα email μας. Ελπίζουμεγια το καλό μας- ότι κρατούν τα στοιχεία για τους εαυτούς τους» καταλήγει.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον κ. Νούσκαλη, οι αστυνομικές αρχές ήδη πραγματοποιούν σε αρκετές περιπτώσεις online παρακολούθηση χρηστών που κατεβάζουν μεγάλο όγκο παράνομου υλικού από το Ιnternet. «Επειδή η ΙΡ διεύθυνση θεωρείται προσωπικό δεδομένο και άρα προστατεύεται από το απόρρητο, οι αστυνομικές αρχές στοχεύουν να πιάσουν τους χρήστες που παρανομούν επ΄ αυτοφώρω.Γι΄ αυτό χρησιμοποιώντας spyware πραγματοποιούνonline παρακολούθηση της δραστηριότητας των χρηστών και μέσω της διαδικασίας του αυτόφωρου εγκλήματος επεμβαίνει ο εισαγγελέας ασκώντας ποινική δίω ξη και εκδίδοντας ένταλμα σύλληψης» προσθέτει.

Σφίγγει ο κλοιός
Αν κρίνουμε, τέλος, από τις εξελίξεις σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, το «νομικό» μέλλον των παράνομων downloads στην Ελλάδα φαίνεται ζοφερό. «Η Γαλλία εφαρμόζει ήδη τον διαβόητο νόμο “Τhree Strikes”. Τρία χτυπήματα στον χρήστηπου κατεβάζει παράνομο περιεχόμενο:προειδοποίηση- διακοπή συνδρομής- αποζημίωση στις εταιρείες. Αυτή είναι η επίσημη απάντηση της γαλλικής δημοκρατίας σε όποιον κατεβάζει πειρατικές ταινίες και τραγούδια.Εκτίμησή μου είναι ότι στο ίδιο πλαίσιο θα κινηθούν σύντομα και τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης για να προστατεύσουν τους δημιουργούς και τους φορείς διαχείρισης πνευματικής ιδιοκτησίας» σημειώνει ο κ. Βασιλάκος.

Νόμιμες εναλλακτικές

down...loadΓιατί να επιλέγετε την παρανομία, τη στιγμή που υπάρχουν δεκάδες νόμιμες εναλλακτικές για να απολαύσετε μουσική και βίντεο online; «Στη μάχη του copyright οι μεγάλες πολυεθνικές έχουν ηττηθεί από τους απλούς χρήστες» σχολιάζει ο δικηγόρος κ. Στυλιανού ο οποίος ειδικεύεται στο Δίκαιο του Διαδικτύου. «Αντιλήφθηκαν ότι καταπολεμώντας την online ανταλλαγή αρχείων μέσω αλλεπάλληλων μηνύσεων δεν μπορούσαν να σταματήσουν το φαινόμενο,αντιθέτως ξόδευαν αστρονομικά ποσά σε πολυέξοδες δικαστικές διαμάχες χωρίς αποτέλεσμα. Γι΄ αυτό κάποιες από αυτές αποφάσισαν να εκμεταλλευθούν τις online πλατφόρμες που παλιά καταπολεμούσαν και να διαθέσουν οι ίδιες το οπτικοακουστικό υλικό- άλλοτε δωρεάν και άλλοτε με μικρό αντίτιμο- βγάζοντας κέρδος από τη διαδικτυακή διαφήμιση» προσθέτει.

Ετσι, αντί να καταθέτουν αγωγές κατά του youtube, με την κατηγορία ότι φιλοξενεί χιλιάδες τραγούδια και βιντεοκλίπ παρανόμως, οι δισκογραφικές εταιρείες άρχισαν να φτιάχνουν τα δικά τους online κανάλια μέσα από την πλατφόρμα του youtube, από τα οποία διαθέτουν νόμιμα το υλικό και κερδίζουν από τη διαφήμιση. Αναζητήστε, λοιπόν, τα διάφορα κανάλια (channels) στο youtube και δείτε νόμιμα και δωρεάν βιντεοκλίπ και τμήματα από ταινίες online.

Τεχνολογία και κίνδυνοι

«Μπορείς να κάνεις κλικ, αλλά δεν μπορείς να κρυφτείς». Μήνυμα της Αμερικανικής Κινηματογραφικής Ενωσης κατά του παράνομου κατεβάσματος από το Διαδίκτυο

«Κάθε φορά που κατεβάζετε άγνωστο υλικό από το Ιnternet διατρέχετε τον κίνδυνο να πρόκειται για αρχεία μολυσμένα με ιούς που θα προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα στον υπολογιστή σας. Οταν η ανταλλαγή είναι της μορφής peer to peer, ο κίνδυνος είναι ακόμη μεγαλύτερος, διότι τα αρχεία ανταλλάσσονται ανάμεσα σε ανώνυμους χρήστες και κανείς δεν φέρει την ευθύνη για πιθανό μολυσμένο υλικό» σχολιάζει ο κ. Χωμενίδης.

Προσθέτει, βέβαια, ότι στις ανταλλαγές τύπου torrents ο κίνδυνος περιορίζεται σε κάποιο βαθμό, καθώς για κάθε αρχείο φαίνεται ο αριθμός των χρηστών που το κατέχουν. Κατά συνέπεια, αν ένα αρχείο προσφέρεται από χιλιάδες χρήστες, κατά πάσα πιθανότητα θα είναι και ασφαλές. Ωστόσο, αφού κανείς δεν φέρει την ευθύνη, ποτέ δεν μπορείτε να είστε σίγουροι, γι΄ αυτό και, όπως τονίζει ο κ. Χωμενίδης, είναι προτιμότερο να επιλέγετε τα νόμιμα sites που έχουν ελεγμένο υλικό, ή τουλάχιστον να διαβάζετε με προσοχή τα σχόλια των άλλων χρηστών για το αρχείο που επιθυμείτε να κατεβάσετε.

Στις περιπτώσεις των streaming video οι κίνδυνοι δεν είναι λιγότεροι. «Οι σελίδες που λειτουργούν με streaming συχνά περιέχουν “malware”, δηλαδή εκμεταλλεύονται κενά ασφαλείας στον internet explorer και ενεργοποιούν έναν κώδικαο οποίος μπορεί είτε να είναι ιόςείτε να μετατρέπει τον υπολογιστή σας στο λεγόμενο “ζόμπι”, δηλαδή σε υπολογιστή που ανοίγει συνδέσεις και στέλνει υλικό spam σε άλλους υπολογιστές, χωρίς εσείς να το αντιλαμβάνεστε» εξηγεί ο κ. Χωμενίδης.

 

28/02/2010 - tovima.gr

Ετικέτες:
Add a comment

Ιδανικοί αυτόχειρες του κοινωνικών δικτύων

( 0 ψήφοι )

01 Μαρτιου 2010
Posted in Επικαιρότητα

Πώς να «αυτοκτονήσετε» ψηφιακά και να απαλλαγείτε από όλους τους ανεπιθύμητους «φίλους»...

Αντικοινωνική δικτύωσηΑν η εικονική σας ζωή έχει φτάσει σε αδιέξοδο, υπάρχει πάντα η λύση της ψηφιακής αυτοκτονίας. Ή μήπως υπήρχε; Ένα site που δημιούργησε μια ολλανδική κολεκτίβα κατάφερε να οδηγήσει σε ευθανασία μερικές χιλιάδες χρήστες, προκαλώντας τη μήνη των υπεύθυνων του Facebook. Ένας από τους ιδρυτές του και ένας «αυτόχειρας» εξηγούν τις αιτίες της ανόδου, της πτώσης και της επικείμενης ανάστασης του Web 2.0 Suicide Machine.

Tο κόνσεπτ ήταν απλό και ξεπερνούσε τους δισταγμούς μιας πραγματικής αυτοκτονίας. Παραχωρούσες τους κωδικούς σου στο Web 2.0 Suicide Machine, έδινες την εντολή «commit» και, χωρίς τη δυνατότητα ανάκλησης ή επαναφοράς στη ζωή, το σύστημα διέγραφε με θεωρητικά ανατριχιαστική ακρίβεια τους φίλους, τα γκρουπ, τα μηνύματα και γενικά κάθε «κοινωνική» σου δραστηριότητα. Είτε αυτή είχε συμβεί στο Facebook και το Twitter είτε στο Myspace και το LinkedIn.

Μέσα σε λιγότερο από μία ώρα (αντίθετα με τις περίπου εννιά που, σύμφωνα με το Suicide Machine, θα απαιτούσε το Facebook) το μόνο που απέμενε ήταν ένα εύθραυστο ψηφιακό κουφάρι, ένα νεκρό προφίλ χωρίς δεδομένα. Μοναδικό επιθανάτιο αποτύπωμα, τα «επιτύμβια» αναμνηστικά που μπορούσες να αφήσεις στο site του «δήμιου» σου. Και που περιλάμβαναν από πομπώδεις αποχωρισμούς («αντίο, άπονε κόσμε») μέχρι κακίες εκ των υστέρων («σε ευχαριστώ, microblogging, είσαι τελείως άχρηστο»).

«Το πιο κουλ στο Suicide Machine ήταν η ίδια η ύπαρξή του», λέει ο 31χρονος Ben Gencarelle από το Rhode Island των ΗΠΑ, που οδηγήθηκε στο απονενοημένο διάβημα όταν κατάλαβε ότι το Facebook ήταν γι’ αυτόν ένα τεράστιο χάσιμο χρόνου. «Περνούσα ώρες ολόκληρες κοιτάζοντας αν κάποιος φίλος μου ανανέωσε το status του. Η δημιουργικότητά μου είχε φτάσει στο μηδέν εξαιτίας μιας εικονικής πραγματικότητας, που τελικά δεν είναι καθόλου φιλική και καθόλου διαδραστική για όποιον θέλει να χειρίζεται τις πληροφορίες που ανεβάζει».

Γιατί δεν ακολούθησε τη μέθοδο διαγραφής λογαριασμού που προσφέρει το δημοφιλές site; «Γιατί το Facebook δεν είναι καθόλου αξιόπιστο. Αντί να σβήσει ολοκληρωτικά το λογαριασμό σου, απλώς τον απενεργοποιεί, διατηρώντας όλα τα δεδομένα», λέει. Και κάπως έτσι αποφάσισε να εξαφανιστεί από τον ψηφιακό για να επιστρέψει στον πραγματικό κόσμο. Η φωτογραφία στο προφίλ του αντικαταστάθηκε από την κρεμάλα (το λογότυπο του Web 2.0 Suicide Machine) και όλα τα ψηφιακά του καμώματα, όλα τα σχόλια, τα γκρουπ ή τα παιχνίδια σβήστηκαν ένα-ένα μπροστά στα μάτια του.

Το πείραμα του Dr Kevorkian

Την έμπνευση για το Web 2.0 Suicide Machine είχαν οι Walter Langelaar, Danya Vasiliev και Gordan Savicic, ιδρυτές του μιντιακού εργαστηρίου Moddr και μέλη της καλλιτεχνικής κολεκτίβας «Worm» του Ρότερνταμ. «Όλα ξεκίνησαν σαν μια παρωδία για τους ανθρώπους που βαρέθηκαν το social networking. Στην ουσία κάναμε ένα πείραμα για να δούμε πόσοι γνωρίζουν ότι το Facebook χρησιμοποιεί τις πληροφορίες τους και για να αρχίσουμε μια συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα», λέει ο 30χρονος Gordan από την Αυστρία. Από τις 19 Δεκεμβρίου, που το πείραμά τους εξαπέλυσε την επίθεσή του, μέχρι σήμερα, περίπου 3.000 χρήστες επέλεξαν την ευθανασία. Και θα ήταν πολύ περισσότεροι αν ο server του Suicide Machine είχε τα φόντα να χειριστεί όλες τις αιτήσεις.

Όπως ήταν αναμενόμενο (και αντίθετα με τα υπόλοιπα sites κοινωνικής δικτύωσης που ακόμα δεν έχουν απαντήσει), το Facebook ενοχλήθηκε. Επικαλούμενο την παραβίαση των προσωπικών δεδομένων των χρηστών του, έστειλε στις αρχές Ιανουαρίου μια επιστολή στο Suicide Machine ζητώντας να «σταματήσει άμεσα» και απειλώντας ότι θα προβεί σε «περαιτέρω ενέργειες». Παρά την έκπληξή τους, οι ιδρυτές του site δεν έκατσαν με σταυρωμένα τα χέρια. Απάντησαν, τονίζοντας την ασάφεια των επιχειρημάτων, ζήτησαν επιπλέον νομικές διευκρινίσεις, κανείς όμως δεν τους έδωσε σημασία. To Facebook απλώς μπλόκαρε την πρόσβαση του Suicide Machine στις πληροφορίες του, ενώ με μία ακόμη επιστολή στις αρχές Φεβρουαρίου ανακοίνωσε ότι η σελίδα του θα είναι στο εξής απρόσιτη και για την κολεκτίβα «Worm», που φιλοξενούσε το απείθαρχο site.

«Κατήγγειλαν ότι κατεβάσαμε παράνομα πληροφορίες τους, που στην πραγματικότητα όμως ανήκουν στους χρήστες», λέει ο Gordan. Και συνεχίζει απαντώντας και στις υπόλοιπες μομφές του Facebook: «Μας κατηγόρησαν ότι κλέψαμε κωδικούς. Δεν ξεγελάσαμε όμως κανέναν. Τους ζητήσαμε και μας τους έδωσαν», λέει. Θυμάται μάλιστα την έκπληξη των συνεργατών του όταν οι πρώτοι επίδοξοι αυτόχειρες τους πρόσφεραν απλόχερα ονόματα χρήστη και κωδικούς πρόσβασης. «Όπως και να το κάνεις, στη διαδικτυακή ηθική κάτι τέτοιο είναι για πολλούς ανήκουστο».

O πόλεμος της πληροφορίας

«Facebook can suck my dick!» είναι η άποψη του Ben. «Ήταν φυσικό να μη θέλουν να συζητήσουν. Έχουν από πίσω τους ένα σωρό μαρκετίστες που τους λένε τι να κάνουν και μάλλον έχουν ξεχάσει τον αρχικό σκοπό τους, την επικοινωνία των χρηστών». Την ίδια στιγμή βέβαια, που με τη βοήθεια του Suicide Machine «αυτοκτονούσαν» λίγες χιλιάδες, το Facebook αύξανε σταθερά τα εκατομμύρια των χρηστών του, ενώ ακόμα και η Google, με την εφαρμογή Buzz, έμπαινε δυναμικά στην αγορά του social networking.

«Oι άνθρωποι ικανοποιούν την ανάγκη τους για επικοινωνία αν μέσα σε μία μέρα μιλήσουν με συγκεκριμένο αριθμό ατόμων», λέει ο Ben. «Και σελίδες σαν το Facebook τους προσφέρουν αυτή την τεχνητή κοινωνικοποίηση. Χαζεύουν σε αυτές τα καινούρια κουρέματα των “φίλων” τους και τις φωτογραφίες από τις διακοπές τους κι έτσι νομίζουν ότι γίνονται κοινωνικοί».

Μια μικρή αντίδραση, πάντως, είχε αρχίσει να δημιουργείται και από την άλλη πλευρά. Tο seppukoo.com ήταν το πρώτο site που πρόσφερε υπηρεσίες ψηφιακής αυτοκτονίας ήδη από το Σεπτέμβριο του 2009. Όταν ο Gordan, ο Walter και ο Danya βρίσκονταν ακόμα στην προετοιμασία του πρότζεκτ τους. «Υπήρχε κάτι σαν απαίτηση από τον κόσμο, γι’ αυτό τα δύο sites έγιναν δημοφιλή την ίδια περίοδο», λέει ο Gordan. «Το Facebook αντέδρασε σαν θυμωμένο θηρίο, απαγορεύοντας και στα δύο την πρόσβαση. Κυρίως γιατί κανένα δεν πουλούσε πληροφορίες, δεν είχε διαφημίσεις, ούτε έβγαζε χρήματα με κανένα τρόπο».

Και η αντιπαράθεση έλαβε τέλος μερικές μέρες πριν, όταν με ένα δελτίο Τύπου το Suicide Machine ανακοίνωνε τη δική του διαδικτυακή αυτοκτονία. Σύμφωνα με το δελτίο, μετά τον αφορισμό της από το απρόθυμο για συζήτηση Facebook, η κολεκτίβα «Worm» δεν επιθυμεί να εμπλακεί σε δικαστική διαμάχη με τον κολοσσό του social net-working. Στο κάτω-κάτω, «ποτέ δεν θέλησε να στοχοποιήσει το Facebook, αλλά να προσφέρει ένα εργαλείο σε ανθρώπους που για οποιονδήποτε λόγο είχαν βαρεθεί την on-line ζωή τους».

Oι τρεις εμπνευστές του, πάντως, δεν έχουν σκοπό να καταθέσουν τα όπλα. Απλώς θα τα παραδώσουν σε άλλον. «Το Suicide Machine θα κυκλοφορήσει σαν δωρεάν πρόγραμμα στο Internet και έτσι θα μπορεί να το χρησιμοποιεί όποιος θέλει με δική του ευθύνη», λέει ο Gordan. «Γιατί η αγωνία του Facebook για έλεγχο των χρηστών του δείχνει ότι η ελευθερία των πληροφοριών είναι μια ψευδαίσθηση. Και ίσως να μη δημιουργήσαμε κάποιο κίνημα, αλλά πιστεύουμε ότι οι χρήστες θα είναι στο μέλλον πιο αυστηροί και πιο ενημερωμένοι».

 

27/02/2010 - tanea.gr

Διαβάστε επίσης: Εμποδίζει υπηρεσία διαγραφής το Facebook...

Ετικέτες:
Add a comment

Η Google «ενταφιάζει» τον Internet Explorer 6

( 0 ψήφοι )

01 Μαρτιου 2010
Posted in Επικαιρότητα

Internet Explorer 6 ...στα σκουπίδια!Τις τελευταίες ημέρες ζωής της φαίνεται ότι μετρά η πιο... κορακοζώητη έκδοση του web browser της Microsoft.

Η έκδοση 6 πρωτοεμφανίστηκε το 2001 και παρά τις επόμενες εκδόσεις του ΙΕ, 7 και 8, έχει σχεδόν πεισματικά διατηρήσει γύρω στο 1/5 της αγοράς των web browsers. Το ρόλο του... εκτελεστή ανέλαβε η Google, ανακοινώνοντας ότι από την ερχόμενη Δευτέρα θα σταματήσει την υποστήριξη του ΙΕ 6 σε διάφορες υπηρεσίες της όπως το Google Docs. Στις 13 Μαρτίου άλλη μια υπηρεσία της Google, το YouTube, θα "κλείσει" τις σελίδες του για όσους επιμένουν να χρησιμοποιούν τη συγκεκριμένη έκδοση. Η Microsoft δεν έχει σχολιάσει τις αποφάσεις της Google, το πιθανότερο πάντως είναι σταδιακά να ενθαρρύνει τους χρήστες να επιλέξουν κάποια από τις πιο σύγχρονες (σ.σ. και πιο ασφαλείς) εκδόσεις του browser της.

 

25/02/2010 - enet.gr

Ετικέτες:
Add a comment

Nintendo DSi XL: Ντεμπούτο στις 5 Μαρτίου

( 0 ψήφοι )

01 Μαρτιου 2010
Posted in Επικαιρότητα

Ετοιμαστείτε να ζήσετε την εμπειρία των αγαπημένων σας παιχνιδιών για το Nintendo DS όπως ποτέ άλλοτε, μέσα από τη μεγάλη και μεγαλύτερης ευκρίνειας οθόνη του Nintendo DSi XL , που κυκλοφορεί στην Ευρώπη στις 5 Μαρτίου 2010.

Nintendo DSi XLΟι δυο 4.2 ιντσών οθόνες, που είναι 93% μεγαλύτερες από την οθόνη του Nintendo DS Lite, φέρνουν τη περιπέτεια και τη δράση του παιχνιδιού σε ρεαλιστικό επίπεδο. Βιώστε την εμπειρία του New Super Mario Bros και του Mario Kart, αντικρίζοντας το μυθικό κόσμο του New Super Mario Bros και κάνοντας τις στροφές και τους αγώνες σας στο Mario Kart υπό εντελώς διαφορετικό πρίσμα. Το μεγαλύτερο stylus που συμπεριλαμβάνεται στη κονσόλα σας επιτρέπει ευκολότερο χειρισμό: μπορείτε για παράδειγμα να κατευθύνετε το Link στους λαβυρίνθους του The Legend of Zelda: Spirit Tracks, με ακόμα πιο φυσικό τρόπο.

Η βελτιωμένη οπτική γωνία της οθόνης του Nintendo DSi XL σας δίνει τη δυνατότητα να διασκεδάσετε παίζοντας μαζί με τους φίλους και την οικογένειά σας, κάνοντας το πιο εύκολο από ποτέ να παρακολουθείτε το παιχνίδι και να διασκεδάζετε ταυτόχρονα.

Το νέο μέλος της οικογένειας του Nintendo DS κυκλοφορεί σε δυο χρώματα – βυσσινί και σκούρο καφέ, με γυαλιστερή επάνω επιφάνεια και ματ φινίρισμα στην κάτω επιφάνεια για σταθερότερη τοποθέτηση πάνω στο τραπέζι ή οποιαδήποτε άλλη επιφάνεια το τοποθετείτε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Η νέα κονσόλα έχει προεγκατεστημένα δυο παιχνίδια Nintendo DSiWare: το Dr Kawashima’s: Little Bit of Brain Training: Arts Edition και το Dictionary 6 in 1 με λειτουργία κάμερας, καθώς επίσης και τον Nintendo DSi Browser, που σας δίνει τη δυνατότητα να περιηγείστε εύκολα στο internet μέσω της σύνδεσης Wi-Fi.

Το DSi XL θα έχει όλα τα χαρακτηριστικά και τις δυνατότητες του Nintendo DSi που κυκλοφόρησε στην Ευρώπη τον Απρίλιο του 2009 δίνοντας σας τη δυνατότητα να κατεβάσετε παιχνίδια μέσω του Nintendo DSi Shop, να δημιουργήσετε, να προσαρμόσετε και να μοιραστείτε φωτογραφίες με τους φίλους και την οικογένειά σας και να ακούσετε την αγαπημένη σας μουσική.

Το Nintendo DSi XL είναι το τέταρτο μέλος της οικογένειας του Nintendo DS που ήδη απολαμβάνουν 100 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο το κόσμο. Διαθέτει τις δυο οθόνες και ευκολία στο χειρισμό που οι παίκτες έχουν λατρέψει, αλλά ταυτόχρονα ανεβάζει την εμπειρία του παιχνιδιού σε άλλο επίπεδο.

Δεν έχετε παρά να δείτε μόνοι σας τη διαφορά του Nintendo DSi XL, κρατώντας το στα χέρια σας στις 5 Μαρτίου 2010.

 

Δελτίο τύπου Nintendo.gr

Ετικέτες:
Add a comment

Microsoft προς χρήστες: Μήπως προτιμάτε άλλο browser;

( 0 ψήφοι )

01 Μαρτιου 2010
Posted in Επικαιρότητα

Επιλογή browser από τα WindowsΑναγκασμένη να συμμορφωθεί με τα αντιμονοπωλιακά μέτρα που έλαβε εναντίον της η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Microsoft δίνει στους χρήστες των Windows τη δυνατότητα να επιλέγουν αν θα χρησιμοποιούν τον Internet Explorer ή κάποιο ανταγωνιστικό πρόγραμμα για πλοήγηση στο Διαδίκτυο.

«Από αρχές Μαρτίου, στους υπολογιστές που διαθέτουν εγκατεστημένα τα Windows XP, Windows Vista ή Windows 7 με προεγκατεστημένο browser τον Internet Explorer, θα εμφανίζεται ένα αναδυόμενο παράθυρο με την ονομασία Οθόνη Επιλογής Browser, το οποίο θα δίνει στους χρήστες τη δυνατότητα αντικατάστασης του browser που χρησιμοποιούν» αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Microsoft Ελλάς.

Η οθόνη θα εμφανίζεται μόνο στους υπολογιστές στους οποίους έχει ενεργοποιηθεί η δυνατότητα αυτόματων ενημερώσεων (Automatic Updates).

Οι browser που προτείνει η οθόνη είναι ο IE της Microsoft, ο Safari της Apple, το Chrome της Google, ο Firefox του Ιδρύματος Mozilla και το Opera της ομώνυμης νορβηγικής εταιρείας.

Η Microsoft, πάντως, «πιστεύει σθεναρά ότι ο Internet Explorer 8 αποτελεί την πλέον ασφαλή επιλογή browser για όλους τους χρήστες και συνιστά ανεπιφύλακτα τη χρήση του».

Η εταιρεία ήταν αναγκασμένη να δώσει στους χρήστες στην ΕΕ το δικαίωμα επιλογής, καθώς τον Ιανουάριο του 2009 κατηγορήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι με την ενσωμάτωση του ΙΕ στα Windows παραβιάζει τους κανόνες του υγιούς ανταγωνισμού στην αγορά των browser.

Για προηγούμενες υποθέσεις παραβίασης των αντιμονοπωλιακών κανόνων στην ΕΕ, η Microsoft είχε ήδη τιμωρηθεί με συνολικά πρόστιμα 1,87 δισ. ευρώ.

 

ndigital.in.gr

Ετικέτες:
Add a comment

Περισσότερα Άρθρα...

τελευταία άρθρα

δημοφιλή άρθρα / νέα

δημοψήφισμα

Νέα επικαιρότητας: Ποιότητα ή ποσότητα;