Διαφήμιση
( 0 ψήφοι )

DSK

«Ο DSK βρίσκεται στο δικαστήριο. Χωρίς χειροπέδες. Περιμένει να ακούσει την απόφαση». Λίγο αργότερα: «Ο εισαγγελέας ζήτησε να συνεχιστεί η κράτηση. Δικαιολογεί την πρότασή του». Και μετά: «Εισαγγελέας: “Να μείνει στη φυλακή. Θα το ξανακάνει”». Το μεσημέρι της 16ης Μαΐου, οι «ανταποκρίσεις» μέσω Twitter από τη Νέα Υόρκη, σε «κανονικό χρόνο», είχαν καθηλώσει τους Ελληνες χρήστες του μέσου στις οθόνες των υπολογιστών τους. Μπορεί να μην υπήρχε εικόνα, αλλά μπροστά στα μάτια μας ξεδιπλωνόταν ένα απίστευτο δικαστικό δράμα με άφθονο σασπένς και άγνωστη εξέλιξη, ταχύτερα σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο μέσο.

Ωστόσο, δεν ήταν η πρώτη στιγμή στη συγκεκριμένη υπόθεση που τα παραδοσιακά Μέσα έρχονταν «δεύτερα» σε σχέση με τα social media. Είναι γνωστό ότι η είδηση της σύλληψης του τέως διευθυντή του ΔΝΤ (σ.σ.: παραιτήθηκε από τη θέση την περασμένη Πέμπτη) μεταδόθηκε αρχικά στο Twitter. Ο φοιτητής Jonathan Pinet, ο οποίος αργότερα αναγνωρίστηκε ως μέλος του κόμματος UMP του Σαρκοζί, έγραψε το περίφημο: «Ενας φίλος στις ΗΠΑ μόλις μου είπε ότι ο DSK συνελήφθη από την αστυνομία σε ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης πριν από μία ώρα». Ο Τύπος θα μετέδιδε την είδηση πάνω από μία ώρα αργότερα και αφού η φημολογία είχε φουντώσει πια για τα καλά.

Αλλά και όποιος παρακολούθησε την ειδησεογραφία την επόμενη μέρα θα παρατήρησε την αμηχανία με την οποία ο διεθνής Τύπος χειρίστηκε την πρωτοφανή υπόθεση. Εχοντας φανερά καταληφθεί εξαπίνης, εφημερίδες όπως η Wall Street Journal περιορίστηκαν το πρώτο διάστημα να μεταδώσουν τις πληροφορίες που μετέδιδε το Associated Press και τα υπόλοιπα ειδησεογραφικά δίκτυα παρά το δικό τους πρωτογενές ρεπορτάζ. Ακόμα και οι New York Times ήταν την Κυριακή, και μετά το πρώτο σοκ, που μπήκαν δυνατά στη μάχη της ειδησεογραφίας, έχοντας πάντως κατά γενική ομολογία νικηθεί από το ρεπορτάζ της New York Post που μέχρι και σήμερα παραμένει το πληρέστερο σχετικά με τη σύλληψη του Ντομινίκ Στρος-Καν. Συγκρατημένα, από την άλλη, τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ασχολήθηκαν με το θέμα οι Financial Times.

Αξιοπιστία

Στον αγώνα δρόμου της ενημέρωσης πάντως, τα social media ξεκινούν με πλεονέκτημα, τρέχοντας χωρίς το «βαρίδι» της αξιοπιστίας. Γι’ αυτό, ακόμα και στο ταπεινό ελληνικό χώρο του Twitter, είναι απίθανο ένας επαγγελματίας δημοσιογράφος να προλάβει να «παίξει» πρώτος μια είδηση της τελευταίας στιγμής. Πάντα κάποιος άλλος θα έχει βρεθεί πιο κοντά στα γεγονότα και θα έχει αρχίσει να ξετυλίγει το κουβάρι της ενημέρωσης 140 χαρακτήρες τη φορά. Και τον χορό της ενημέρωσης θα συνεχίσουν οι ψηφιακοί φίλοι κ.ο.κ.

Οπως όμως γνωρίζουν οι ειδικοί των ψηφιακών μέσων, στην πραγματικότητα το «ματς» αυτό είναι φιλικό. Τα παραδοσιακά μέσα, Τύπος και τηλεόραση, δεν μπορούν να ανταγωνιστούν σε ταχύτητα τα νέα μέσα. Και δεν (θα έπρεπε να) θέλουν. Οπως εύγλωττα είχε πει πριν από λίγο καιρό η Μεγκ Πίκαρντ, επικεφαλής του τμήματος ανάπτυξης νέων μέσων και κοινωνικής δικτύωσης της εφημερίδας «Γκάρντιαν», τα social media είναι συμπληρώματα, όχι υποκατάστατα. «Δεν λένε την είδηση για εμάς, απλώς μας βοηθούν να την εντοπίσουμε».

Μελέτη του κέντρου ερευνών Pew πάντως έδειξε ότι τα «κοινωνικά» μέσα μαζικής ενημέρωσης και ο παραδοσιακός Τύπος ασχολούνται κατά κύριο λόγο με διαφορετικά θέματα (εξαίρεση όταν την ειδησεογραφία απασχολούν μεγάλα ζητήματα, όπως οι διαδηλώσεις στη βόρεια Αφρική, η σύλληψη Στρος-Καν κ. λπ.).

Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 29 εβδομάδες της έρευνας, τα κοινωνικά δίκτυα (Blogs, Twitter, YouTube, Facebook) είχαν το ίδιο βασικό θέμα μόνο μία φορά. Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι τα social media στηρίζονται κατά 99% σε ειδήσεις του παραδοσιακού Τύπου.

 

Πηγή: kathimerini.gr

δημοψήφισμα

Νέα επικαιρότητας: Ποιότητα ή ποσότητα;