Διαφήμιση

Επικαιρότητα

( 0 ψήφοι )

Light PeakΜέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι η τεχνολογία Light Peak της Intel δεν πρόκειται να κάνει ντεμπούτο στην αγορά πριν το 2012, αυτό όμως μπορεί να μην ισχύει πλέον. Πηγή από το εσωτερικό της εταιρείας που επικαλείται η ιστοσελίδα CNET ανέφερε ότι η νέα τεχνολογία θα κάνει την εμφάνισή της σε προϊόντα που θα κυκλοφορήσουν στο πρώτο μισό του 2011 και μάλιστα στις αρχές του χρόνου.

Αν δεν έχει αλλάξει κάτι τους τελευταίους μήνες, η Apple αναμένεται να στηρίξει το νέο πρότυπο της Intel και δεν είναι καθόλου απίθανο να δούμε το Light Peak να κάνει πρεμιέρα στα MacBooks. Ίσως να μην είναι σύμπτωση το γεγονός ότι πριν από λίγες μέρες ο Στιβ Τζομπς δήλωνε ότι είναι ακόμα νωρίς για το USB 3.0, ανοίγοντας ενδεχομένως το δρόμο για το Light Peak.

Το Light Peak φιλοδοξεί να κερδίσει τη μάχη με αντίπαλο το USB 3.0, έχοντας ως όπλο την ταχύτητα των 10 gigabits ανά δευτερόλεπτο, ένα νούμερο που επισκιάζει τις επιδόσεις του μεγάλου αντιπάλου. Αν και βρίσκεται στην αγορά αρκετούς μήνες, το USB 3.0 δεν έχει καταφέρει να καθιερωθεί ως ο διάδοχος του USB 2.0, κυρίως λόγω της απροθυμίας της Intel να το εντάξει στα chipsets που κατασκευάζει. Στα λόγια, βέβαια, η Intel στηρίζει το USB 3.0, αλλά φαίνεται ότι η υιοθέτηση του νέου προτύπου θα αργήσει πολύ ακόμα.

 

05/11/2010 - e-pcmag.gr

Add a comment
( 0 ψήφοι )

browsers fight Θα είναι άραγε ο Internet Explorer 9, το νέο λογισμικό πλοήγησης στο Ιντερνετ της Microsoft, ο πιο πετυχημένος browser («φυλλομετρητής» ή «πρόγραμμα περιήγησης στο ίντερνετ») που δημιούργησε ποτέ, δίνοντας έτσι στην εταιρεία τη δυνατότητα να διατηρήσει το 50% (60% σύμφωνα με άλλους αναλυτές) του μεριδίου αγοράς που κατέχει ήδη ή, ακόμη καλύτερα, να το αυξήσει; Μήπως, αντίθετα, ο έως σήμερα δημοφιλέστερος φυλλομετρητής θα απειληθεί τελικά από τον Firefox 4 του Mozilla Foundation, δηλαδή από το βελτιωμένο πρόγραμμα πλοήγησης του εν λόγω μη κερδοσκοπικού ιδρύματος, τη στιγμή που έτσι κι αλλιώς ήδη το 31% των χρηστών χρησιμοποιεί κάποια παλαιότερη «γενιά» Firefox για να σερφάρει;

Σε όποια πρόβλεψη κι αν προβεί κανείς, το βέβαιο είναι πως «ο “πόλεμος” των browser έχει μόλις αρχίσει», έγραψε ο Rich Jaroslovsky από το πρακτορείο Bloomberg, «με κάθε επιτελείο προγραμματιστών να προσπαθεί να δημιουργήσει ένα ανώτερο τεχνολογικά λογισμικό». Οπως επίσης βέβαιο είναι πως τα σκήπτρα διεκδικούν κι άλλοι μνηστήρες –με πρώτη και καλύτερη την Google, η οποία με τον επερχόμενο Chrome 7 φιλοδοξεί να πολλαπλασιάσει τη διείσδυσή της από το ποσοστό του 12% που κατέχει σήμερα. Και από κοντά -με μακρινά ποσοστά- ακολουθούν επίσης η Apple με τον Safari, αλλά και η νορβηγική Opera Software με τον Opera 11, το κορυφαίο της δημιούργημα όπως υποστηρίζει η ίδια.

Βέβαια, προς το παρόν, όλοι αυτοί οι νέοι browsers διατίθενται σε πιλοτικές (beta) παραλλαγές, και θα χρειαστούν μήνες ακόμη πριν διορθωθούν οι όποιες ατέλειες για να κυκλοφορήσουν στην τελική τους μορφή. Ετσι κι αλλιώς, όμως, η ποικιλία από εναλλακτικές επιλογές που έχει ήδη σήμερα κάθε χρήστης –εγκαθιστώντας δωρεάν κάποια από τις προηγούμενες, επίσημες εκδόσεις των παραπάνω «φυλλομετρητών»– δείχνει πως έχει περάσει ανεπιστρεπτί η εποχή της μονοκρατορίας της Microsoft, όταν πριν από μία οκταετία είχε κατατροπώσει τη Netscape και το μερίδιό της άγγιζε το 98%! Αλλωστε, τα προγράμματα πλοήγησης αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη αξία, όσο τα τελευταία χρόνια γίνεται πιο κεντρικός ο ρόλος του ίντερνετ στη χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Για τις περισσότερες εταιρείες λογισμικού, η ανάπτυξη ενός δημοφιλούς browser αυξάνει παράλληλα τη δημοφιλία και των υπόλοιπων ιντερνετικών τους πλατφορμών, όπως των μηχανών αναζήτησης (αλλά και των εσόδων τους από αυτές!). Και για τους χρήστες σημαίνει ότι η επιλογή ενός αξιόπιστου προγράμματος πλοήγησης αποκτά μεγάλη σημασία με τη χρήση του ίδιου του λειτουργικού συστήματος. Αν μάλιστα επαληθευτεί η Google, σύντομα οι «φυλλομετρητές» και η σύνδεση στο Διαδίκτυο θα είναι οι μόνες προϋποθέσεις για να λειτουργήσει ένας υπολογιστής, αφού ο αμερικανικός κολοσσός ετοιμάζεται σε λίγους μήνες να κυκλοφορήσει το Chrome (ή Chromium) OS, ένα λειτουργικό σύστημα το οποίο θα αποτελεί μετεξέλιξη του Chrome.

Ανεξάρτητα, πάντως, από το κατά πόσον θα πετύχει το εγχείρημα της Google, η αλήθεια είναι πως ένα βασικό κριτήριο επιλογής browser αποτελεί η ταχύτητα με την οποία μπορεί να προσπελάσει ιστοσελίδες οι οποίες φιλοξενούν πολλά βίντεο και multimedia υλικό –έτσι, οι συνεχείς αναβαθμίσεις γίνονται και γι’ αυτό τον σκοπό. Παράλληλα, κάθε «φυλλομετρητής» θα πρέπει να εξελίσσεται ώστε να συμβαδίζει με την εξέλιξη του ίδιου του Διαδικτύου: η κυκλοφορία νέων εκδόσεων για όλους ανεξαιρέτως τους browser οφείλεται στο γεγονός ότι τα νέα προγράμματα πλοήγησης πρέπει να υποστηρίζουν τα περισσότερα χαρακτηριστικά της τεχνολογίας HTML5, του νέου δηλαδή προτύπου που θα αρχίσει σύντομα να καθιερώνεται στο Web, το οποίο δίνει τη δυνατότητα στους προγραμματιστές να ενσωματώσουν στους ιστότοπους αρχεία πολυμέσων ώστε ο χρήστης να έχει πρόσβαση σε αυτά χωρίς να χρειάζεται να εγκαταστήσει πρόσθετα προγράμματα.

Οι καλύτεροι

Ποια από τις δοκιμαστικές εκδόσεις δείχνει πως ο browser που θα προκύψει θα προσφέρει την καλύτερη εμπειρία «σερφαρίσματος» στο Web; Η απάντηση μόνον απλή δεν είναι, ακόμη κι αν θεωρήσει κανείς σημαντικότερο κριτήριο την ταχύτητα του «φυλλομετρητή»: παρόλο που οι δοκιμές με ειδικά προγράμματα μετρήσεων αποδόσεων (τα λεγόμενα benchmarks) δείχνουν πως οι Chrome και Opera διατηρούν ένα ελαφρό προβάδισμα, τα αποτελέσματα που επικαλείται κάθε εταιρεία για πλοήγηση σε πραγματικές συνθήκες είναι πιο συγκεχυμένα.

Πολλοί χρήστες εγκαθιστούν στον υπολογιστή τους και δοκιμάζουν οι ίδιοι τις δοκιμαστικές εκδόσεις, ώστε να εκτιμήσουν ποιος browser υπερέχει και ως προς ποια παράμετρο –είναι χαρακτηριστικό πως 2 εκατομμύρια άνθρωποι «κατέβασαν» την beta έκδοση του Internet Explorer 9, στις δύο πρώτες ημέρες της κυκλοφορίας της. Οσοι είναι λιγότερο… ανυπόμονοι, μπορούν έτσι κι αλλιώς να πειραματιστούν με τις προηγούμενες επίσημες εκδόσεις των «φυλλομετρητών». Η Google μάλιστα έχει δημιουργήσει την ιστοσελίδα  "What Browser?" όπου βρίσκονται συγκεντρωμένα στοιχεία για τους πέντε πιο δημοφιλείς browsers καθώς και τα σχετικά links για την εγκατάστασή τους.

 

07/11/2010 - kathimerini.gr

Add a comment
( 0 ψήφοι )

internet peopleΠριν από 20 περίπου χρόνια, το 1991, όταν τέθηκε για πρώτη φορά σε λειτουργία ο παγκόσμιος ιστός στο ινστιτούτο CERN και οι πρώτοι φυλλομετρητές άρχισαν να διατίθενται ελεύθερα, ίσως ήταν δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι το νέο αυτό μέσο θα τρύπωνε σχεδόν σε κάθε σπίτι και γραφείο του ανεπτυγμένου κόσμου. Σήμερα, έχει σχηματιστεί ένα πελώριο δίκτυο υπολογιστών και ανθρώπινων οντοτήτων που βρίσκονται πίσω από αυτούς, όπου ανταλλάσσονται με αστραπιαίο ρυθμό πληροφορίες, ενώνοντας κάθε τερματικό σε μια τεράστια κυβερνητική οντότητα, έναν τεχνητό εγκέφαλο, που θα έλεγε κανείς ότι εξελίσσεται η ίδια ως ένα ενιαίο ον. Μήπως ακόμα και ένα ον που θα μπορούσε να αναπτύξει συνείδηση;

Ο Ben Goertzel είναι αμερικανός συγγραφέας, επιστήμονας και ιδιαίτερα καταρτισμένος ερευνητής στο πεδίο της τεχνητής νοημοσύνης. Στο παρακάτω κείμενο επιχειρεί να απαντήσει σε ερωτήσεις που σχετίζονται με την υπόθεση ότι το Διαδίκτυο μπορεί να αποκτήσει δική του συνείδηση.

Γιατί σκέφτονται κάποιοι άνθρωποι ότι είναι πιθανό το Διαδίκτυο (από μόνο του ή μαζί με τους ανθρώπους) να γίνει συνειδητό; Έχει να κάνει με την αρχιτεκτονική του Δικτύου;

Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι η συνείδηση είναι μια ιδιότητα που θα αναδυθεί αναπόφευκτα από οποιοδήποτε πολύπλοκο σύστημα που έχει τον κατάλληλο τύπο εσωτερικής δυναμικής και τον κατάλληλο τύπο αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον του. Ακριβώς για το ποιος είναι ο σωστός τύπος δυναμικής και αλληλεπιδράσεων, αποτελεί έναν πόλο διαφωνίας για τους διάφορους θεωρητικούς του αντικειμένου.

Αλλά φαίνεται εύλογο πως το Διαδίκτυο ίσως έχει φτάσει στις συνθήκες που του επιτρέπουν να αναπτύξει το δικό του είδος συνείδησης. Το Διαδίκτυο αντιλαμβάνεται και δρα στον κόσμο, αποθηκεύει δηλωτικές, επεισοδιακές και διαδικαστικές μνήμες, ανακαλεί κάποιες πληροφορίες και ξεχνάει άλλες, κ.λπ. Εν ολίγοις, συμπεριφέρεται κάπως σαν τον ανθρώπινο νου, αν και σίγουρα υπάρχουν επίσης πολλές διαφορές. Σύμφωνα με αυτή την οπτική, το Διαδίκτυο ίσως έχει ήδη αναπτύξει έναν βαθμό συνείδησης, αν και ενός τύπου που είναι αρκετά διαφορετικός από την ανθρώπινη συνείδηση.

Η νευροεπιστήμονας Susan Greenfield θεωρεί ότι η συνείδηση αποτελείται από μοτίβα ενεργοποίησης ολόκληρου του εγκεφάλου. Με αυτή την έννοια κάποιος θα μπορούσε να πει πως το σημερινό Διαδίκτυο έχει μια πιο αποσπασματική και διαχωρισμένη συνείδηση από αυτή ενός ανθρώπινου νου. Δεν υπάρχουν τόσα πολλά μοτίβα ενεργοποίησης που αφορούν σε ολόκληρο το Διαδίκτυο, αν και υπάρχουν έντονα μοτίβα που εκτυλίσσονται σε μεγάλα τμήματα του Διαδικτύου.

Ασφαλώς, υπάρχουν πολλές φιλοσοφίες για τη συνείδηση. Κατά τη δική μου θέαση η συνείδηση βρίσκεται παντού, αλλά γίνεται φανερή με διαφορετικούς τρόπους και σε διαφορετικούς βαθμούς σε διαφορετικές οντότητες. Έτσι για μένα η ενδιαφέρουσα ερώτηση είναι, εάν το Διαδίκτυο έχει (ή πρόκειται να αναπτύξει) συνείδηση του ίδιου τύπου όπως αυτή των ανθρώπων, ή ακόμα και ενός πιο εξελιγμένου και περίπλοκου τύπου. Φαίνεται πως καθώς το Διαδίκτυο επεκτείνεται και εμπλουτίζεται, θα μπορούσε να αναπτύξει μια πιο ανθρωπόμορφη και ενωμένη συνείδηση από ότι ισχύει μέχρι στιγμής. Με πιο συνεχή και συνεπή μοτίβα ενεργοποίησης που θα το αφορούν στην ολότητά του και όχι σε ορισμένα σημεία.

Ποιες θα μπορούσαν να είναι οι συνέπειες ενός τέτοιου γεγονότος; Πιστεύετε πως θα ήταν κάτι καλοδεχούμενο;

Οι ενδεχόμενες συνέπειες στο να αναπτύξει το Διαδίκτυο πιο συνεπή και ολιστικά μοτίβα ενεργοποίησης (επομένως πιο ανθρωπομορφική συνείδηση) είναι κάπως δύσκολο να προβλεφθούν. Ωστόσο, προσωπικά είμαι απαισιόδοξος σχετικά με το μέλλον στην περίπτωση που οι άνθρωποι απομείνουν οι πιο ισχυροί νόες στον πλανήτη. Δεν μας εμπιστεύομαι ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις ολοένα πιο προηγμένες τεχνολογίες με τρόπο που θα είναι ηθικός και δε θα είναι καταστροφικός. Συνεπώς πιστεύω πως η πρόβλεψη για την ανθρωπότητα είναι πιθανότατα καλύτερη στην περίπτωση που θα αναπτυχθεί ένας αναδυόμενος, συνεπής νους με σκοπιμότητα, από την περίπτωση που κάτι τέτοιο δε θα συμβεί.

Αλλά υπάρχει αρκετή αβεβαιότητα και στις δύο αυτές περιπτώσεις.

Εάν ήταν δυνατό, τι θα χρειαζόταν για να γίνει το Διαδίκτυο συνειδητό; Πόσο μακριά βρισκόμαστε από αυτήν την κατάσταση;

Η άποψη μου είναι πως δεν πρόκειται να αναπτυχθεί αυθόρμητα ανθρωπόμορφη συνείδηση από το Διαδίκτυο. Ωστόσο, πιστεύω πως κάποιος θα μπορούσε να το σχεδιάσει, δημιουργώντας ειδικά ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης σε μια φάρμα από σέρβερ, κατευθυνόμενους στο να εξυπηρετούν ως ένα είδος κεντρικής γνωσιακής μηχανής για το Διαδίκτυο στην ολότητά του. Αυτή η κεντρική γνωσιακή μηχανή δε θα χρειαζόταν να ελέγχει τα πάντα στο Δίκτυο. Θα χρειαζόταν απλώς να διαβάζει αρκετές από τις πληροφορίες που διακινούνται σ' αυτό και στη συνέχεια να εισάγει πληροφορίες που θα έχει δημιουργήσει η ίδια σε κατάλληλες περιοχές (για παράδειγμα να τις στέλνει σε λίστες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, να δημιουργεί ιστοσελίδες, να αγοράζει και να πουλάει προϊόντα, κ.λπ.).

Η μηχανή θα μπορούσε να έχει σχεδιαστεί με κάποιον άλλο πρωταρχικό σκοπό, ας πούμε ως ένας τεχνητός επιστήμονας που θα έχει ως στόχο να κάνει νέες ανακαλύψεις μέσω της ενσύρματης συνεργασίας της με ανθρώπους επιστήμονες, ή θα μπορούσε να έχει σχεδιαστεί ειδικά με το σκοπό να μεταμορφώσει το Διαδίκτυο σε μια πιο συνεπή και ανθρωπόμορφη νοημοσύνη. Όποιος και να είναι ο τρόπος, το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο. Αυτό αποτελεί και το σενάριο που περιγράφω στο βιβλίο που έγραψα το 2001, Δημιουργώντας Διαδικτυακή Νοημοσύνη και εξακολουθώ να πιστεύω πως είναι μια εύλογη εκδοχή.

 

04/11/2010 - Μετάφραση - Απόδοση - Σχολιασμός: Αμαλία Τσακίρη, για το esoterica.gr με πηγή από multiverseaccordingtoben.blogspot.com

Add a comment
( 0 ψήφοι )

Η βιομηχανία ηλεκτρονικών παιχνιδιών του «Ανατέλλοντος Ηλίου» περνά κρίση, παρά τη μακρά παράδοσή της...

japan gameΑπό τον μπλε υπερηχητικό σκαντζόχοιρο Sonic μέχρι τον κομάντο/κατάσκοπο Solid Snake και από τον…εύσωμο υδραυλικό Mario μέχρι τον Mega Man, η ιαπωνική παράδοση στο χώρο των βιντεοπαιχνιδιών είναι μακρά και ενσωματωμένη στη γενικότερη ιαπωνική κουλτούρα, καθώς τα ηλεκτρονικά παιχνίδια έγιναν mainstream πολύ νωρίτερα από ότι στη Δύση.

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, αν και η Δυτική βιομηχανία παιχνιδιών ανθεί, παρουσιάζοντας τίτλους που ανταγωνίζονται σε «λάμψη» (όσον αφορά την προβολή τους από τα ΜΜΕ, τη διαφήμισή τους και την απήχησή τους στο ευρύ κοινό) και έσοδα Χολιγουντιανές υπερπαραγωγές, η ιαπωνική εμφανίζεται κάπως «υποτονική». Κατά τον Κεΐτζι Ιναφούνε, επικεφαλής της τμήματος διεθνούς έρευνας και ανάπτυξης της Capcom, ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται γενικότερα στο χώρο της ιαπωνικής παραγωγής είναι η δημιουργία τίτλων κακής ποιότητας.

«Όλοι φτιάχνουν απαίσια παιχνίδια -η Ιαπωνία έχει μείνει τουλάχιστον πέντε χρόνια πίσω» είπε σχετικά, συμπληρώνοντας πως «δεν νομίζω ότι τα ιαπωνικά παιχνίδια δεν θα ξαναγίνουν δημοφιλή εκτός Ιαπωνίας. Αλλά θα πάψουν να είναι δημοφιλή στην 'αυθεντική' μορφή τους. Είναι σαν το σούσι. Αρέσει σε όλους τους Δυτικούς, αλλά δεν γίνεται κάποιος να σερβίρει σούσι στη Δύση όπως αυτό γίνεται στην Ιαπωνία. Η χώρα είναι απομονωμένη από τον κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών. Αν δεν αλλάξει κάτι, είμαστε καταδικασμένοι».

Το 2002, η Ιαπωνία κυριαρχούσε στο 50% της gaming-αγοράς όλου του κόσμου. Το ποσοστό αυτό έχει πέσει κατακόρυφα στο 10% (!), και, αν δεν υπήρχε η Nintendo με την επιτυχία του Wii, το ποσοστό αυτό θα βρισκόταν ακόμα πιο χαμηλά, στο 8%.

«Είμαι στη βιομηχανία εδώ και καιρό, και έχω κάποιες ανησυχίες σχετικά με την αποδυνάμωση της ιαπωνικής βιομηχανίας gaming τα τελευταία χρόνια» είπε ο Καζ Τακεσίτα, γενικός διευθυντής της UTV Ignition, βιομηχανίας κατασκευής παιχνιδιών.

japan game«Η βιομηχανία αυτή γεννήθηκε στην Ιαπωνία και αργότερα βγήκε και στον υπόλοιπο κόσμο. Όταν δίνεται μεγαλύτερη σημασία στην επιχειρηματική πλευρά αντί για την παραγωγική/ δημιουργική, όταν η αποδοτικότητα και το κέρδος αποκτούν προτεραιότητα, τότε η δημιουργικότητα και η πρωτοτυπία πάσχουν» συμπλήρωσε.

Υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους τίτλους που σημειώνουν επιτυχία στη Δύση και σε αυτούς που ξεχωρίζουν στην Ιαπωνία: οι Ιάπωνες φαίνονται να προτιμούν παιχνίδια τα οποία έχουν να κάνουν με τις δραστηριότητες του παίκτη μέσα σε έναν φανταστικό κόσμο αντί για τα first-person shooters και τα πολεμικά παιχνίδια που αποτελούν τους «βασιλείς» της βιομηχανίας στο Δυτικό κόσμο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Halo: Reach, το οποίο «έσπασε τα ταμεία» σε Ευρώπη και Αμερική, κατακτώντας την κορυφή, ενώ στην Ιαπωνία βρέθηκε μόλις στην τέταρτη θέση.

Ο Χιροκάζου Χαμαμούρα, πρόεδρος της Enterbrain (η εταιρεία που δημοσιεύει το δημοφιλές περιοδικό για βιντεοπαιχνίδια, Famitsu) θεωρεί ότι υπάρχουν θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ των Δυτικών και των Ιαπώνων gamers.

«Στο επίκεντρο του Halo βρίσκεται ένας πόλεμος. Στους Ιάπωνες δεν αρέσουν τόσο οι πυροβολισμοί και τα πολεμικά παιχνίδια, προτιμούν να περιπλανιούνται σε φανταστικούς κόσμους και να δίνουν τις μάχες τους με σπαθιά. Δεν υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για μάχες με σύγχρονα πυροβόλα όπλα και τέτοιου είδους παιχνίδια…η εκτίμησή μου είναι ότι οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί σχεδιαστές εμπνέονται περισσότερο από ταινίες. Στην Ιαπωνία, πηγή έμπνευσης αποτελούν περισσότερο τα κόμικς και τα ανιμέ (ιαπωνικά κινούμενα σχέδια). Πιστεύω πως αυτή είναι η κύρια διαφορά. Επίσης, υπάρχουν μεγάλες διαφορές στα γραφικά. Οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί προτιμούν να είναι ρεαλιστικά, ενώ οι Ιάπωνες θέλουν πιο καρτουνίστικους χαρακτήρες».

Το ερώτημα που προκύπτει είναι, εάν υπάρχουν όντως τόσες πολλές διαφορές, πώς ελπίζουν οι Ιάπωνες σχεδιαστές να είναι ανταγωνιστικοί στη διεθνή σκηνή;

japan gameΤο Tokyo Games Show, o Κεΐτζι Ιναφούνε πρότεινε μεγαλύτερες επενδύσεις στη βιομηχανία, ενώ είπε πως είναι πολύ αργά για να ξεκινήσει μία γενικευμένη είσοδος στην αμερικανική αγορά, οπότε θα έπρεπε να δοθεί βάση στην επόμενη και ανερχόμενη μεγάλη αγορά- την Κίνα. Παρόλα αυτά, είναι αρκετοί αυτοί που ελπίζουν ακόμα στην «κατάκτηση της Δύσης»: χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η UTV Ignition, που έχει στο ενεργητικό της τίτλους όπως τα Devil May Cry και Okami. «Από την αρχή επιδιώξαμε να δώσουμε στα παιχνίδια μας έναν πολυεθνικό χαρακτήρα, καθώς θέλαμε το παιχνίδι να μην μοιάζει να ανήκει σε κάποιο συγκεκριμένο μέρος» είπε ο Σαβάκι Τακεγιάσου, game director της εταιρείας, που δηλώνει ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα. «Ο λόγος που τα παιχνίδια μας μοιάζουν 'πολύ ιαπωνικά' στους Δυτικούς είναι επειδή οι Ιάπωνες τείνουν να φτιάχνουν λεπτομερή παιχνίδια -και αυτό φαίνεται».

Κατά τον Χιροκάζου Χαμαμούρα, η Ιαπωνία είναι ακόμα ικανή να «παίξει» με αξιώσεις στην «αρένα» της διεθνούς gaming βιομηχανίας: «οι κονσόλες είναι δημοφιλείς παντού, και τα μηχανήματα όπως το PS3 θα συνεχίσουν να αναπτύσσονται. Επίσης, υπάρχουν φήμες ότι το Wii-2 και τα παιχνίδια για iPad και iPhone έχουν αρχίσει να γίνονται όλο και πιο δημοφιλή. Μεγάλο κοινό έχουν επίσης και τα 'κοινωνικά' παιχνίδια για κινητά τηλέφωνα. Τα παιχνίδια αυξάνονται συνεχώς, αλλά υπάρχουν πάρα πολλές πλατφόρμες, οπότε και περισσότεροι ανταγωνιστές. Η ιαπωνική βιομηχανία παιχνιδιών βρίσκεται σίγουρα σε κομβικό σημείο».

 

09/11/2010 - kathimerini.gr με πληροφορίες από BBC

Add a comment
( 0 ψήφοι )

Call of DutyΗ Activision, προς μεγάλης μας έκπληξή, γνωστοποίησε πως στα σκαριά βρίσκεται ένας ακόμη Call of Duty τίτλος, που αναμένεται να κάνει την εμφάνισή του στα τέλη του 2011!

Αυτό που δε γνωρίζουμε ακόμη είναι το αν ο νέος τίτλος θα είναι δημιουργία της Infinity Ward ή επρόκειτο για το project που ετοιμάζει η Sledgehammer. Η πατέντα της Activision, μόνο επιτυχημένη μπορεί να χαρακτηριστεί, αφού έχει τρία development studios να αναπτύσσουν Call of Duty για λογαριασμό της. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα ταμεία της εταιρίας και κατ' επέκταση της βιομηχανίας, θα συνεχίσουν να είναι γεμάτα και το 2011.

Να υπενθυμίσουμε πως σήμερα είναι η επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας του Call of Duty: Black Ops, όπου τα κοντέρ της αγοράς θα αγγίξουν επικίνδυνα το κόκκινο.

 

09/11/2010 - gameover.gr

Add a comment

δημοψήφισμα

Νέα επικαιρότητας: Ποιότητα ή ποσότητα;