Διαφήμιση

Επικαιρότητα

( 0 ψήφοι )

Με τη θέσπιση των νέων κανονσιμών η Ευρωπαϊκή Ένωση επιθυμεί να διασφαλίσει ότι οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων -όπως το Facebook- ή μηχανών αναζήτησης -όπως η Google- θα έχουν τον έλεγχο των προσωπικών τους πληροφοριών.Αυστηρότερους νόμους προστασίας των προσωπικών δεδομένων σχεδιάζει να επιβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να διασφαλίσει ότι οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων -όπως το Facebook- ή μηχανών αναζήτησης -όπως η Google- έχουν τον έλεγχο των προσωπικών τους πληροφοριών.

Οι νέοι κανονισμοί, οι οποίοι θα προκύψουν μετά από αναθεώρηση της υφιστάμενης νομοθεσίας που ισχύει την τελευταία 15ετία, πρόκειται να καταρτιστούν εντός του επόμενου έτους. «Τα οφέλη που έχει η τεχνολογία για τους πολίτες, τις επιχειρήσεις και τις δημόσιες υπηρεσίες πρέπει συμβαδίζουν με τον απαραίτητο σεβασμό προς τα προσωπικά δεδομένα», αναφέρει σε σχετική της δήλωση η Κομισιόν

Επιπλέον, η Κομισιόν σκοπεύει να εκχωρήσει περισσότερες αρμοδιότητες τις αρχές προστασίας δεδομένων των κρατών μελών, να αναθεωρήσει τους κανονισμούς για την προστασία των δεδομένων στην αστυνομία και να εναρμονίσει τη νομοθεσία των 27 κρατών μελών της ΕΕ για μείωση της γραφειοκρατίας προς όφελος των επιχειρήσεων.

 

04/11/2010 - naftemporiki.gr

Add a comment
( 0 ψήφοι )
Το τηλεπικοινωνιακό μπλακάουτ δεν αποκλείεται να είναι έργο του στρατιωτικού καθεστώτοςΣαρωτική ηλεκτρονική επίθεση άγνωστης προέλευσης μπλοκάρει σχεδόν κάθε σύνδεση της Μιανμάρ με το Διαδίκτυο λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές της Κυριακής, τις πρώτες στη χώρα έπειτα από 20 χρόνια. Οι ελάχιστες εταιρείες τηλεπικοινωνιών της στρατοκρατούμενης ασιατικής χώρας ανέφεραν στο AFP ότι τα προβλήματα εμφανίστηκαν στα τέλη Οκτωβρίου αλλά κορυφώθηκαν τις τελευταίες ημέρες και προκάλεσαν διαδικτυακό μπλακάουτ.

Oπως ανακοίνωσε η αμερικανική εταιρεία ασφάλειας υπολογιστών Arbor Networks, ο κρατικός οργανισμός Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων «υπέστη μεγάλη, παρατεταμένη επίθεση DDoS που διέκοψε το μεγαλύτερο μέρος της δικτυακής κίνησης από και προς τη χώρα». Στις επιθέσεις DDoS (Κατανεμημένη επίθεση Aρνησης Παροχής Υπηρεσιών), το δίκτυο-στόχος κατακλύζεται από αιτήματα σύνδεσης μέχρι να υποστεί υπερφόρτωση και να πάψει να εξυπηρετεί τους χρήστες.

Σύμφωνα με την Arbor Networks, ο όγκος των εισερχόμενων δεδομένων είναι «αρκετές εκατοντάδες φορές μεγαλύτερος» από ό,τι μπορούν να σηκώσουν οι επίγειες και δορυφορικές συνδέσεις της Μιανμάρ, γνωστής παλαιότερα ως Βιρμανία. Οι επιτιθέμενοι βομβαρδίζουν τη χώρα με 10-15 Gigabit δεδομένων ανά δευτερόλεπτο, τη στιγμή που οι συνδέσεις της χώρας μπορούν να σηκώσουν μόλις 45 Megabit ανά δευτερόλεπτο.

Oπως αναφέρει ο ανταποκριτής του AFP, αρκετοί χρήστες υποψιάζονται ότι το τηλεπικοινωνιακό μπλακάουτ είναι έργο της κυβέρνησης ενόψει των εκλογών, τις οποίες δεν επιτρέπεται να παρακολουθήσουν ξένοι παρατηρητές και δημοσιογράφοι. Αν και τα κίνητρα παραμένουν άγνωστα, «οι μεγάλης κλίμακας επιθέσεις με γεωπολιτικά κίνητρα -ειδικά αυτές που βάζουν στο στόχαστρο ολόκληρες χώρες- παραμένουν σπάνιο φαινόμενο» σχολίασε ο Κρεγκ Λάμποβιτζ της εταιρείας. Στη διάρκεια των διαδηλώσεων του 2007, στις οποίες πρωτοστάτησαν οι βουδιστές μοναχοί, το Διαδίκτυο χρησιμοποιήθηκε για τη μετάδοση βίντεο από τα επεισόδια και οι Αρχές μπλόκαραν τελικά την πρόσβαση στο Διαδίκτυο.

Η διαδικτυακή κυκλοφορία σχεδόν σταμάτησε και στις 8 Αυγούστου, επέτειο της πολιτικής εξέγερσης του 1998. Λίγες εβδομάδες αργότερα, το Σεπτέμβριο, επιθέσεις DDoS έθεσαν εκτός λειτουργίας τους δικτυακούς τόπους εξόριστων αντιφρονούντων. Σύμφωνα με τη Διεθνή Eνωση Τηλεπικοινωνιών του ΟΗΕ, μόνο ένας στους 255 κατοίκους της Μιανμάρ είχε πρόσβαση στο Διαδίκτυο το 2009. 

 

04/11/2010 - tovima.gr

Add a comment
( 1 ψήφος )
Οι συνθήκες επί της Γης αλλάζουν και ο άνθρωπος έχει ήδη στραμμένα τα «ιμπεριαλιστικά» του μάτια προς το Διάστημα.
Σύντομα θα μας χρειαστούν τεχνολογίες που θα μας βγάζουν από τη δύσκολη θέση στην πόλη, στη φύση, στη Γη ή... αλλού

Στη λάβα των ηφαιστείων ή στους πάγους των πόλων, στη ζούγκλα των μεγαλουπόλεων ή στις ερημιές της υπαίθρου, η τεχνολογία σπεύδει να στηρίξει τον «υπό ακραίες συνθήκες» ευρισκόμενο άνθρωπο

«Oλο και περισσότερο η ανθρωπότητα εξαπλώνεται σε πιο σκληρά και ακραία περιβάλλοντα καθώς ο πληθυσμός μας αυξάνεται και εξερευνούμε νέα μέρη για πιθανές πηγές ενέργειας και διατροφής προκειμένου να τον συντηρήσουμε. Αλλά μαζί με αυτό έρχονται και νέες προκλήσεις και γι΄ αυτόν τον λόγο η έρευνα σε τεχνολογίες ακραίων συνθηκών γίνεται όλο και πιο σημαντική» . Τα λόγια αυτά ανήκουν στον καθηγητή Νικ Ράιτ (Nick Wright), αντιπρύτανη Ερευνας και Καινοτομίας στο βρετανικό Πανεπιστήμιο του Νewcastle. Ειπώθηκαν στις 20 Σεπτεμβρίου 2010, όταν το Κέντρο Ακραίας Περιβαλλοντικής Τεχνολογίας (Centre for Extreme Environment Technology) του πανεπιστημίου αυτού παρουσίασε έναν επαναστατικό ασύρματο αισθητήρα. Ούτε λίγο ούτε πολύ, η συσκευή αυτή -μεγέθους κινητού τηλεφώνου- μπορεί να τοποθετηθεί στο εσωτερικό ενός στροβιλοκινητήρα αεροπλάνου ή ενός... ηφαιστείου και να παίρνει μετρήσεις ακόμη και υπό θερμοκρασία 900oC! Η τεχνολογία που κατέστησε εφικτή μια τέτοια δυνατότητα είναι η υποκατάσταση των κλασικών κυκλωμάτων πυριτίου με άλλα από καρβίδιο πυριτίου (silicon carbide), που εμφανίζει μεγάλη ανοχή στις ακτινοβολίες. Οι άμεσες εφαρμογές που βλέπουν για την τεχνολογία τους οι ερευνητές του Newcastle είναι η έγκαιρη προειδοποίηση για εκρήξεις ηφαιστείων, η επόπτευση πυρηνικών εγκαταστάσεων και... η παρακολούθηση ανατίναξης βομβών. Σε μια παραπλήσια εφαρμογή της τεχνολογίας silicon carbide έχουν προβεί τρεις άλλοι ερευνητές του ίδιου πανεπιστημίου, οι καθηγητές Bayan Sharif, Jeff Neasham και Χαράλαμπος Τσιμενίδης: κατασκεύασαν ένα τηλεκατευθυνόμενο μικρο-υποβρύχιο, που στέλνει μετρήσεις περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος από τους βυθούς της ακτογραμμής. Ηδη η ομάδα αυτή των επιστημόνων εργάζεται ώστε να επιτύχει αξιόπιστη επικοινωνία ακόμη και πίσω από μεταλλικά εμπόδια πάχους 10 εκατοστών.

Το Πανεπιστήμιο του Νewcastle είναι μεν από τα πρωτοπόρα του είδους αλλά δεν είναι το μόνο που εστιάζει τις ερευνητικές προσπάθειές του στην τεχνολογία υπό ακραίες συνθήκες. Με τη συσσώρευση των προβλημάτων διαβίωσης στον πλανήτη μας, ελέω κλιματικής αλλαγής και ενεργο-οικονομικής κρίσης, οι εφαρμογές της τεχνολογίας που χαρακτηρίζονται «ακραίες» θα διεισδύουν σε όλο και πιο «κοντινές» μας περιοχές. Ας δούμε λοιπόν ένα ανθολόγιο από αυτές και τα προβλήματα που λύνουν ή υπόσχονται να λύσουν.

Πρόβλημα: Σεισμοί
Το πρόβλημα των σεισμών είναι διαχρονικό, αλλά αυτό που ξαφ νιάζει και προβληματίζει ιδιαίτερα τις δύο τελευταίες δεκαετίες είναι η αύξηση τόσο της συχνότητάς τους όσο και της ισχύος τους. Με την πλειονότητα πλέον της ανθρωπότητας να ζει σε σεισμογενείς περιοχές (ακόμη και το Λονδίνο εντάχθηκε πρόσφατα σε ζώνη κινδύνου), ο έγκαιρος εντοπισμός του επικέντρου κάθε σεισμού γίνεται κρίσιμος για την αποστολή βοήθειας στους πληγέντες.

Λύση: Δικτυωμένοι επιταχυνσιογράφοι
Στους υπάρχοντες σεισμογράφους κάθε χώρας εμφανίζεται τώρα ένας απροσδόκητος σύμμαχος: οι σύγχρονοι φορητοί υπολογιστές έχουν ενσωματωμένο έναν «επιταχυνσιογράφο» για να αντιλαμβάνονται την αιφνίδια μετατόπιση και να ασφαλίζουν τα υποσυστήματά τους προτού υποστούν βλάβη. Ο ίδιος αισθητήρας μπορεί να λειτουργήσει ως ατελής σεισμογράφος: μια τυχαία μετατόπιση του δικού μας φορητού δεν εγγυάται την προέλευση από σεισμό, αλλά αν αρκετοί φορητοί υπολογιστές σε μια περιοχή κουνηθούν ταυτόχρονα, κάτι τρέχει.

Αυτή η ιδέα μετατράπηκε σε πειραματικό πρόγραμμα από ερευνητές δύο πανεπιστημίων της Καλιφόρνιας (του Stanford και του UC Riverside). Μάλιστα στο επονομαζόμενο Quake-Catcher Network που έστησαν δέχονται και χρήστες επιτραπέζιων υπολογιστών, στους οποίους παρέχουν έναν αισθητήρα δόνησης με σύνδεση USB. Με απασχόληση μόλις 1%-5% του χρόνου λειτουργίας των υπολογιστών, έχουν αποκτήσει ένα δίκτυο που τους δίνει άμεσα και αξιόπιστα το επίκεντρο κάθε σεισμικής ή μετασεισμικής δόνησης.

Μέσω του επιταχυνσιόμετρου που ήδη διαθέτουν οι υπολογιστές (ή προστίθεται με συσκευή, όπως της ένθετης φωτογραφίας) ένα εθελοντικό δίκτυο εντοπισμού σεισμών χτίζεται στον πλανήτη
Πρόβλημα: Νερό
Η συνεχιζόμενη υπερθέρμανση του πλανήτη και τα αιφνίδια καιρικά φαινόμενα της κλιματικής αλλαγής απειλούν σφόδρα τα αποθέματα υδάτινων πόρων μας. Για την Ελλάδα η πρόβλεψη είναι ότι ως το 2050 θα έχει απολέσει το 30% των τωρινών πόσιμων υδάτων της. Επομένως μια τεχνολογία που μπορεί να εντοπίζει υπόγεια ύδατα και να χαρτογραφεί τις φλέβες νερού και τις πιθανές διαδρομές διαφυγής του είναι πολύτιμη.

Λύση: Ηλεκτροσκόπηση υπεδάφους
Μια τέτοια τεχνολογία έχει η εδρεύουσα στη Γιούτα των ΗΠΑ εταιρεία WillowStick Technologies. Το σύστημα υδατογράφησης που έχει αναπτύξει, το AquaTrack, βασίζεται στην ηλεκτρική αγωγιμότητα του νερού: ηλεκτρόδια βυθίζονται στο έδαφος και συνθέτουν ένα δίκτυο.

Με τη διοχέτευση ηλεκτρικού ρεύματος δημιουργούν ένα μαγνητικό πεδίο που μπορεί να καταγραφεί με μέθοδο παραπλήσια των μαγνητικών τομογράφων.

Δύο ηλεκτρόδια και ένα μπαστούνι-μαγνητοσκόπιο αρκούν για να χαρτογραφήσει κανείς τον θησαυρό των υπόγειων υδάτων

Πρόβλημα: Διατροφή ανάγκης
Το πρόβλημα είναι γνωστό και χιλιοειπωμένο, για τον Τρίτο Κόσμο τουλάχιστον: οι φτωχοί αυτού του πλανήτη στερούνται την αναγκαία για μια καλή υγεία διατροφή. Αλλά και τα απρόβλεπτα των φυσικών καταστροφών προβάλλουν ως ορατό για όλους μας το αίτημα μιας «διατροφής στο τσεπάκι».

Λύση: Κιτ μοριακής κουζίνας
Δεν είναι ακόμη λύση αλλά όραμα και πειραματισμός. Επί του παρόντος μπορεί να τη γευθεί κανείς σε πανάκριβα στέκια μεταμοντέρνας κουζίνας όπως το εστιατόριο «Μoto» του Σικάγου. Ο ιδιοκτήτης όμως και σεφ του «Moto», ο Ομάρο Καντού (Homaro Cantu), είναι συνεργάτης του Ινστιτούτου Προωθημένων Ιδεών της NASA και τη βοηθάει στον σχεδιασμό φαγητών για τις διαστημικές αποστολές. Εδώ στη Γη ο σεφ Καντού δημιουργεί υγρά με αυθεντικές γεύσεις, τα βάζει σε φυσίγγια... εκτυπωτών έκχυσης (inkjet) και... τυπώνει τις συνταγές του σε φαγώσιμο χαρτί, ψήνει τα φιλέτα του με... ακτίνες λέιζερ και φουσκώνει τα γλυκά του με... υγρό άζωτο! Για το πλεόνασμα του προσωπικού γούστου των πελατών του, τους παρέχει... σύριγγες με γεύσεις τσίλι και μασκαρπόνε, σοκολάτας γάλακτος και σουσαμιού ή πορτοκαλιού και ελαιολάδου. Οσο για τους κατατρεγμένους της Γης, ο κ. Καντού προτείνει να τυπωθούν βιβλία σε φαγώσιμο χαρτί γεμάτο βιταμίνες, όπου η κάθε σελίδα θα είναι γεμάτη πληροφορίες για το... πότε και πώς είναι καλύτερη να τη φας! Επίσης, ετοιμάζεται να χρησιμοποιήσει τη νανοτεχνολογία για να φτιάξει τροφές που διογκώνονται με χρονοκαθυστέρηση ώστε να γεμίζουν το στομάχι χωρίς να καταναλώνουμε αρχικά μεγάλη ποσότητα.


Τροφές σε ζελέ, γαρνιτούρες σε σύριγγες και ψωμί-τυπωμένο χαρτί είναι μερικά από τα συστατικά της «μεταμοντέρνας» μοριακής κουζίνας
Πρόβλημα: Προσωπική ένδυση
Η μετανάστευση των δυτικών βιομηχανιών ένδυσης στους τριτοκοσμικούς παραδείσους των απάνθρωπων όρων εργασίας επέτρεψε στη γενιά του 2000 να μεγαλώσει σε μια καταναλωτική αφθονία, με πρωτόγνωρη για τις προηγούμενες γενιές προσφορά φθηνών ρούχων. Τώρα όμως δύο νέα αιτήματα ένδυσης προκύπτουν, είτε ως τάση μόδας είτε ως ανάγκη... επιβίωσης: ενδύματα εντελώς προσωπικά «γάντι» στο σώμα του φέροντος και προσωπικής του σχεδίασηςαλλά και ενδύματα που μπορούν να παραχθούν «στη στιγμή» για να καλύψουν όποια απρόβλεπτη ανάγκη σε καταστάσεις κλιματικής ή οικονομικής κρίσης.

Λύση: Σπρέι αυτο-ένδυσης
Ο ισπανός σχεδιαστής μόδας και δόκτωρ Μανέλ Τόρες (Manel Torres) είχε κατά νου αρχικά να ανταποκριθεί στο νέο αίτημα «προσωπικής μόδας». Αναζήτησε απαντήσεις στα υπάρχοντα υλικά της υφαντουργίας και κατέληξε να ψάχνει το πώς έφτιαχναν οι πρώτοι άνθρωποι τα ρούχα τους, από συγκόλληση ινών, χωρίς ύφανση ή ράψιμο. Ζήτησε βοήθεια από τον χημικό μηχανικό Πολ Λιούκχαμ (Paul Luckham) του βρετανικού Imperial College του Λονδίνου και σύντομα βρέθηκε με έναν αερογράφο στα χέρια γεμάτο με ένα ζουμί από κοντοκομμένες ίνες και πολυμερές. Ψεκάζοντας με αυτό το υγρό κατευθείαν στο γυμνό σώμα του ανθρώπου διαπίστωσε ότι είχε αποκτήσει ένα θαυματουργό υλικό που στέγνωνε σχεδόν αμέσως, δεν «έδενε» με το ανθρώπινο δέρμα, επιδεχόταν πολλαπλά στρώματα «βαφής», με χρώματα ή ίνες διαφορετικής προέλευσης, έδινε την αίσθηση ακατέργαστου μαλακού δέρματος (σουέντ), μπορούσε να πλυθεί επανειλημμένως και να διατηρεί τη μορφή του, αλλά και μπορούσε να εμβαπτισθεί σε διαλύτη, να ξαναγίνει «ζουμί» και να ξαναψεκασθεί ώστε να γίνει νέο ρούχο. Ο Τόρες και ο Λιούκχαμ συνέπηξαν την εταιρεία Fabrican (στην ιστοσελίδα της FabricanLTD.com μπορείτε να δείτε βιντεοπαρουσιάσεις της ευρεσιτεχνίας τους) και ετοιμάζονται να αρχίσουν τη μαζική παραγωγή κονσερβών σπρέι για τους τελικούς καταναλωτές. Ανακάλυψαν όμως ότι το ίδιο σπρέι προσφέρεται και για την κάλυψη πιο ζωτικών αναγκών από την προσωπική μόδα: την ανάγκη να αποκτήσεις στιγμιαία έναν επίδεσμο αν τραυματισθείς ή να ντυθείς αξιοπρεπώς αν... για οποιονδήποτε λόγο βρεθείς χωρίς ρούχα!


To γκραφίτι εξοντώνει τους ράφτες: με ένα σπρέι στο χέρι θα δημιουργούμε το ρούχο που θέλουμε ακριβώς στα μέτρα του σώματός μας σε 15 λεπτά!
Η φωτοθεραπεία με πράσινο λέιζερ ήδη εφαρμόζεται στις μυαλγίες (βλ. φωτογραφία), αλλά η επάλειψη με «rose bengal» τη μετατρέπει και σε συγκολλητή πληγώνΠρόβλημα: Ανοιχτές πληγές
Ο σύγχρονος άνθρωπος υποτίθεται ότι δεν κινδυνεύει πλέον από δαγκωματιές άγριων ζώων ή γδαρσίματα σε απάτητες βουνοπλαγιές. Τόσο όμως η αυξανόμενη συχνότητα των ατυχημάτων οδήγησης όσο και η απρόβλεπτη πλέον οργή της φύσης (πλημμύρες, τσουνάμι, σεισμοί, ηφαίστεια κτλ.) ανάγουν το θέμα των πληγών και της ταχείας επούλωσής τους σε φλέγον. Πώς μπορούμε να τις κλείνουμε γρήγορα, χωρίς ράμματα, μολύνσεις και ουλές αποθεραπείας;

Λύση: Κόλλημα με λέιζερ
Οι ακτίνες λέιζερ έχουν παραδοσιακά συνδυαστεί με καταστροφικές εφαρμογές τους, με «πολέμους των άστρων» και άλλα παρόμοια. Αλλά οι ερευνητές Ειρήνη Κοτσεβάρ (Irene Kochevar) και Ρόμπερτ Ρέντμοντ (Robert Redmond) του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης, στις ΗΠΑ, ανακάλυψαν μια εξαιρετικά ειρηνική εφαρμογή τους. Συγκεκριμένα βρήκαν μια ροζ βαφή που, όταν αλείφεται πάνω σε μια πληγή και δέχεται επί τρία λεπτά το φως από ένα πράσινο λέιζερ, αλληλεπιδρά με αυτό και μετατρέπεται σε «δερματική κόλλα» που κλείνει την πληγή. Η θερμαινόμενη από το λέιζερ ροζ βαφή (ονόματι rose bengal) ουσιαστικά «προσκαλεί» τα μόρια κολλαγόνου του δέρματος να έρθουν στα άκρα της πληγής και να αρχίσουν να διαπλέκονται μεταξύ τους σχηματίζοντας ένα δερματικό «φερμουάρ». Η διαδικασία επούλωσης γίνεται έτσι όχι μόνο ταχύτατη αλλά και χωρίς ίχνη καθώς δεν υπάρχουν ραφές που να αφήνουν ουλές. Το ακόμη πιο εκπληκτικό είναι ότι συνεχίζοντας τα πειράματά τους οι δύο ερευνητές είδαν ότι η ίδια μέθοδος επαρκεί για να συνενώνει ακόμη και κομμένα νεύρα!

Πρόβλημα: Κουνούπια
Η θερινή μας ανησυχία για την εξάπλωση των κρουσμάτων εγκεφαλίτιδας από το αφρικανικό κουνούπι ήταν απλά ο πρόλογος της διευρυνόμενης μετανάστευσης των εντόμων που φέρνει η κλιματική αλλαγή. Με όλο και πιο φιλικούς προς τα κουνούπια χειμώνες τι θα κάνουμε τα επόμενα καλοκαίρια;

Λύση: Κουνουπορουφήχτρες
Η αμερικανική εταιρεία Mega-Catch φαίνεται ότι έχει βρει την πιο αποτελεσματική λύση: κουνουποπαγίδες που εξολοθρεύουν χιλιάδες κουνούπια σε μία νύχτα! Το μυστικό τους είναι η οκτενόλη (ουσία που απομιμείται την ανθρώπινη ανάσα), λαμπάκια LED που πάλλουν σε συχνότητες ελκυστικές σε διάφορα είδη κουνουπιών και μια λάμπα υπεριωδών ακτίνων. Μόλις τα κουνούπια πλησιάσουν στην παγίδα, το ίδιο σύστημα εκπομπής της οσμής οκτανόλης τα ρουφάει στο εσωτερικό της συσκευής για τα... επακόλουθα. Οι συσκευές προσφέρονται σε τρεις εκδόσεις: την Ultra έναντι 424 δολαρίων (για 3.707 καταμετρημένα κουνούπια/νύχτα), την Premier έναντι 211 δολαρίων (με 1.343 πιστοποιημένα θύματα) και την Αlpha, με μόλις 84 δολάρια και... 752 νεκρούς.


Σιωπηλή, συμπαγής, οικολογική και μικρότερη από... κλουβί παπαγάλου, η συσκευή αυτή της Μega-Catch εξολοθρεύει αποδεδειγμένα ως και 3.707 κουνούπια κάθε νύχτα!
Πρόβλημα: Κυκλοφοριακό
Αν η κυκλοφορία των οχημάτων στην Αθήνα σάς φαίνεται αφόρητη, σκεφθείτε πώς είναι σε πόλεις 10, 20 ή και 30 εκατομμυρίων κατοίκων! Υπάρχουν ήδη κάποιες από αυτές και θα γίνουν πολύ περισσότερες όσο αυξάνονται ο πληθυσμός της Γης, η αστυφιλία και η μετανάστευση προς πιο εύπορες χώρες.

 

Λύση: Δικτυωμένα δίτροχα
Η εφεύρεση του ηλεκτροκίνητου πατινιού με γυροσκοπικό μηχανισμό εξισορρόπησης Segway έδειξε στην αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία General Motors (GM) τον τρόπο να φτιάξει ακόμη μικρότερων διαστάσεων ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Επειτα από αρκετούς πειραματισμούς πέρασε την ομάδα σχεδιαστών της στην άλλη μεριά του Ειρηνικού και τους έβαλε να δουλέψουν με συναδέλφους τους της κινεζικής και της αυστραλιανής αυτοκινητοβιομηχανίας. Το αποτέλεσμα ήταν να παρουσιάσουν στην έκθεση World Expo 2010 της Σανγκάης, τον περασμένο Μάρτιο, τρεις παραλλαγές του πρωτότυπου διθέσιου EN-V (Electric Networked Vehicle). Εκ πρώτης όψεως, το δίτροχο αυτό όχημα εντυπωσιάζει με το ότι είναι... το ένα τρίτο ενός τυπικού αυτοκινήτου, τόσο σε μήκος όσο και σε βάρος. Κινείται με μπαταρίες ιόντων λιθίου, που επαναφορτίζονται κάθε 56 χιλιόμετρα από οποιαδήποτε πρίζα ρεύματος. Η πραγματικά πρωτόγνωρη ιδέα όμως που υλοποιήθηκε στα ΕΝ-V είναι ότι είναι όλα συνδέσιμα μεταξύ τους μέσω ευρυζωνικού ασύρματου δικτύου και έχουν σύστημα γεωεντοπισμού (GPS) που ενημερώνεται από το Διαδίκτυο για την κατάσταση στους δρόμους ώστε να επιλέγεται η συμφερότερη διαδρομή.


Με γυροσκοπική τεχνολογία από το Segway και ασύρματα δικτυωμένο GΡS, το Χiao είναι η μία από τις τρεις παραλλαγές του διτρόχου ΕΝ-Vπου παρουσίασε η General Μotors στη Σανγκάη
Η επέκταση μνήμης του εγκεφάλου μας με τσιπάκια είναι ακόμη θέμα επιστημονικής φαντασίας. Προς το παρόν επιχειρείται το πρώτο βήμα: η μετατροπή της ζωής μας σε ψηφιακό περιεχόμενοΠρόβλημα: Ανεπαρκής μνήμη
Η αχίλλειος πτέρνα του πολιτισμού μας φαίνεται ότι βρίσκεται τελικά στη μνήμη που διαθέτει ο εγκέφαλός μας: είναι τόσες οι εξελίξεις, τόσο γοργό το βήμα των ανακαλύψεων, τόσο πολλές οι αλλαγές του κοινωνικού, επαγγελματικού και φυσικού περιβάλλοντος στις οποίες καλούμαστε να προσαρμοστούμε που η φυσική μας μνήμη δείχνει απλά να μην επαρκεί! Αν προσθέσουμε σε αυτό το ότι η νόσος Αλτσχάιμερ έχει αναγορευθεί στην ασθένεια του αιώνα, αντιλαμβανόμαστε ότι το ζητούμενο «επέκτασης και αναζωογόνησης της μνήμης μας» είναι εξόχως σημαντικό.

Λύση: Τεχνητή μνήμη
Από τα πρώτα χρόνια της πληροφορικής επανάστασης το θέμα της μνήμης απασχολεί τόσο τους μηχανικούς όσο και τους νευροχειρουργούς. Ο τεχνικός κόσμος κατόρθωσε να δημιουργήσει μνήμες τεράστιας χωρητικότητας που τώρα όλοι έχουμε στα κινητά μας τηλέφωνα και στις φωτογραφικές μας μηχανές. Ο ιατρικός κόσμος όμως βλέπει το χάσμα ανάμεσα στην τεχνητή και στη βιολογική μας μνήμη όλο και να μεγαλώνει: η μνήμη του εγκεφάλου μας μπορεί να καταχωρίζει μόλις δύο μονάδες πληροφορίας (bits) ανά δευτερόλεπτο, άρα κάποιες εκατοντάδες megabytes σε όλη μας τη ζωή, όταν... μια κινηματογραφική ταινία σε DVD υψηλής ποιότητας μπορεί να χρειαστεί ακόμη και 17 gigabytes! Πώς μπορούμε να γεφυρώσουμε το χάσμα;

Αυτό το ερώτημα απασχολεί τον εφευρέτη του πρώτου μινι-υπολογιστή, του PDP, Γκόρντον Μπελ (Gordon Bell), εδώ και 30 χρόνια. Τελικά, το 1998, και ενόσω ήταν πια κύριος ερευνητής της Μicrosoft, αποφάσισε να γίνει ο ίδιος το πρώτο «πειραματόζωο μνήμης»: άρχισε να καταγράφει ψηφιακά όλη του τη ζωή! Πρώτα ψηφιακοποίησε τις παλιές του φωτογραφίες, τις εργασίες του και τις σημειώσεις του. Επειτα άρχισε να καταγράφει ψηφιακά όλα του τα τηλεφωνήματα, τα μηνύματα e-mail και τις συσκέψεις στις οποίες συμμετείχε και μετά φόρεσε στον λαιμό του μια πρωτότυπη φωτογραφική μηχανή που παίρνει συνεχώς και αυτόματα φωτογραφίες από τα όσα συναντά στη διάρκεια κάθε ημέρας. Το έργο αυτό, που ονομάστηκε MyLifeBits, αποτελεί την «πρώτη ύλη», το ψηφιακό περιεχόμενο της όλης έρευνας που διεξάγει η Microsoft για ένα σύστημα τεχνητής μνήμης. Διότι, όπως εύλογα φαντάζεστε, το θέμα δεν είναι μόνο το πώς καταγράφεις σε μια μνήμη τα συμβαίνοντα αλλά το πώς τα κατηγοριοποιείς, πώς τα ανασύρεις και τα συνδυάζεις με άλλα, με την ταχύτητα που απαιτεί ο διαρκώς μειούμενος χρόνος λήψης αποφάσεών μας. Οι πληροφορίες μας λένε ότι ήδη ο Βell μπορεί να βρίσκει εντός 30 δευτερολέπτων οτιδήποτε από την παρελθούσα ζωή του μέσω κειμενικής αναζήτησης. Με τη βοήθεια ερευνητών του Πανεπιστημίου Columbia προσπαθούν τώρα να του δώσουν και τη δυνατότητα να ψάχνει ήχους και αργότερα συνομιλίες. Και, αν κάτι σημαίνει αυτό, δεν μπορούμε να μη σημειώσουμε ότι στις 2 Φεβρουαρίου 2010 ο ιδρυτής της Μicrosoft, ο Bill Gates, και ένας αριθμός υψηλόβαθμων στελεχών της εταιρείας καταχώρισαν μια πατέντα για σύστημα «εξόρυξης προσωπικών δεδομένων». Μήπως βρισκόμαστε κοντύτερα απ΄ όσο νομίζουμε σε ένα τσιπάκι που θα κουμπώνει πίσω από το αφτί μας; Και... τι θα μας συμβεί αν πέσει στα χέρια άλλων;

Πρόβλημα: Υπολογιστική ισχύς
Κάθε μηχανικός πληροφορικής που θα διαβάσει τα περί τεχνητής επέκτασης μνήμης για τον εγκέφαλό μας θα χαμογελάσει ειρωνικά: έστω ότι καταγράφουμε όλη μας τη ζωή, ότι έχουμε τον τρόπο να «εξορύσσουμε» την κάθε πτυχή της και ότι διασφαλίζουμε τη χρήση της μόνο από εμάς. Ποιος υπολογιστής, με ποιον επεξεργαστή, θα κατορθώσει να τα βγάλει πέρα με τα απειράριθμα δεδομένα που θα συσσωρεύονται και θα αποζητούν επεξεργασία; Διότι το μόνο σίγουρο, μετά την ενίσχυση της βιολογικής μας μνήμης, είναι ότι ο εγκέφαλός μας θα ζητήσει πρώτος «βοήθεια» και έναν «συνεπεξεργαστή» για να του την προσφέρει!

Λύση: Φωτόνια διττής κατάστασης
Η τελευταία δεκαετία χαρακτηρίζεται από άλματα στη φωτονική, τη νέα επιστήμη που επιχειρεί να δαμάσει το φως και να μας δώσει επιτέλους τους υπεργρήγορους κβαντικούς υπολογιστές που ονειρευόμαστε. Ο χειρισμός των φωτονίων όμως με τη διακριτότητα που χειριζόμαστε τα ηλεκτρόνια ήταν εφικτός θεωρητικά αλλά αναπόδεικτος στην πράξη. Αυτό ως τις 15 Ιουλίου 2010. Διότι τότε δημοσιεύθηκε μια εργασία σύμφωνα με την οποία «υλοποίησαν τη γάτα του Schrodinger»- την απόδειξη του περιώνυμου από το 1935 κβαντικού του θεωρήματος για μια γάτα που είναι ταυτόχρονα ζωντανή και νεκρή!

Συγκεκριμένα μια ομάδα ερευνητών του αμερικανικού Εθνικού Ινστιτούτου Προτύπων και Τεχνολογίας (NIST) βομβάρδισε με λέιζερ κάποιους ιδιαίτερους κρυστάλλους και από τη διέγερσή τους προέκυψε μια νέα μορφή φωτός (γνωστή ως «ζουληγμένο κενό» -squeezed vacuum) που εμπεριέχει μικρό μόνο αριθμό φωτονίων. Επειτα, μέσω σκέδασης της δέσμης του λέιζερ, οι ερευνητές αφαίρεσαν κάποια από αυτά τα φωτόνια και το φως που παρέμεινε... βρέθηκε να πληροί ακριβώς τις προδιαγραφές μιας «κβαντικής γάτας». Οπως δήλωσε ο επικεφαλής της ομάδας Τόμας Γκέριτς (Thomas Gerrits), «οι παραχθέντες φωτεινοί παλμοί διακρίνονταν ο καθένας από δύο ακριβώς αντίθετες φάσεις». Τώρα το μόνο που χρειάζεται για να αρχίσουμε να υπολογίζουμε δεδομένα με αυτά τα φωτόνια είναι να δομήσουμε... ακόμη μεγαλύτερες κβαντικές γάτες.


Ο Τhomas Gerrits του ΝΙSΤ με την πειραματική διάταξη που «γέννησε» τους αντικαταστάτες των ηλεκτρονίων στους υπολογιστές μας, τα φωτόνια διττής κατάστασης
ΥΓ.:Την εργασία αυτή των ερευνητών του NIST θα τη βρείτε υπό τον τίτλο «Generation of Optical Coherent State Superpositions by Number Resolved Photon Subtraction from Squeezed Vacuum».

 

31/10/2010 - Τάσος Καφαντάρης / tovima.gr
Add a comment
( 0 ψήφοι )

apergia.gr logoΌσοι κυκλοφορείτε στην πρωτεύουσα καθημερινά με τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας και μεταφοράς έχετε τουλάχιστον μία φορά στηθεί σε κάποια στάση και περιμένετε, μέχρι κάποιος περαστικός να σας ενημερώσει πως το μέσο που περιμένετε δεν θα έρθει, λόγω απεργίας.

Και επειδή αυτόν τον καιρό οι απεργίες γίνονται συνεχώς και είναι σχετικά δύσκολο να ξέρουμε πάντα ποιος κλάδος απεργεί και ποιες ώρες, δημιουργήθηκε το Apergia.gr για να είμαστε πάντα ενημερωμένοι.

Ο ιστότοπος είναι ένα online ημερολόγιο απεργιών που φτιάχτηκε για τη διευκόλυνση των κατοίκων της Αθήνας. Σε αυτό μπορείτε να δείτε τις προσεχείς απεργίες αλλά και να ενημερώνετε το ημερολόγιο, όπου νομίζετε πως χρειάζεται. Ακόμα θα βρείτε τα τηλέφωνα συγκοινωνιών και σωματείων για αμεσότερη και εγκυρότερη ενημέρωση.

Δημιουργοί της ιστοσελίδας μια παρέα, εργαζόμενοι και φοιτητές, που μετακινείται με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ευελπιστούμε στο προσεχή μέλλον να συμπεριλάβει και άλλες πόλεις της Ελλάδας.

 

03/11/2010 - enet.gr

Add a comment
( 0 ψήφοι )

κορίτσι μπροστά σε laptopΤα παιδιά αρχίζουν να χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο σε όλο και μικρότερες ηλικίες. Στη Σουηδία ξεκινούν την on-line ζωή τους από την ηλικία των επτά, ενώ στην Ελλάδα στα έντεκα.

Η χρήση του ίντερνετ αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς τους: στην Ελλάδα το 95% των παιδιών 9-16 ετών σερφάρει τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, ενώ πάνω από τα μισά παιδιά (55%) συνδέονται καθημερινά ή σχεδόν καθημερινά.

Το 31% των παιδιών ηλικίας 11-16 ετών αναφέρει «παρενέργειες» από την «πολύ συχνή» ή «σχετικά συχνή» χρήση του Διαδικτύου. Οι κυριότερες είναι η αδιαφορία για τους φίλους τους, η παραμέληση των μαθημάτων τους και η έλλειψη ύπνου.

Τα Ελληνόπουλα μπαίνουν στο Ιντερνετ κυρίως από τον υπολογιστή που βρίσκεται στο δωμάτιό τους -σε ποσοστό 55%- κι αυτό εξηγεί γιατί οι γονείς αγνοούν τι κάνουν τα παιδιά τους όταν συνδέονται.

Εξαιρετικά δημοφιλής έχει γίνει στη χώρα μας η πρόσβαση στο Διαδίκτυο από τα κινητά, τα οποία κάνουν θραύση μεταξύ των ανηλίκων. Σχεδόν επτά στους δέκα (68%) χρησιμοποιούν το κινητό τους τηλέφωνο για να μπουν στο Ιντερνετ, ποσοστό- ρεκόρ σε όλη την Ευρώπη, όπου ο μέσος όρος είναι 21%.

Τι κάνουν οι νέοι Ευρωπαίοι στο Διαδίκτυο; Κατά δήλωσή τους, χρησιμοποιούν τον Παγκόσμιο Ιστό για να συντάξουν σχολικές εργασίες (84%), να δουν βίντεο κλιπ (83%), να παίξουν παιχνίδια (74%) και να επικοινωνήσουν μέσω υπηρεσιών άμεσων μηνυμάτων, όπως το MSN (61%). Επίσης, ανεβάζουν φωτογραφίες (38%), στέλνουν μηνύματα (31%), επικοινωνούν με web camera (29%) και επισκέπτονται ιστοσελίδες ανταλλαγής αρχείων (17%) ή ιστολόγια (10%). Οι γονείς συχνά αγνοούν τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται τα παιδιά τους και δεν έχουν ιδέα για το τι κάνουν στο Διαδίκτυο. Πολλοί ανήλικοι παραδέχθηκαν ότι αντιμετώπισαν κάποιον κίνδυνο online. Ωστόσο η πλειονότητα των γονέων τους (83%) εξέφρασε τη βεβαιότητά ότι κάτι τέτοιο ουδέποτε συνέβη.

Το 41% των γονέων των οποίων το παιδί έχει δει πορνογραφικό υλικό στο Διαδίκτυο, απάντησε με σιγουριά: «Το παιδί μου δεν το έχει κάνει ποτέ αυτό». Την ίδια απάντηση έδωσε το 36% όσων το παιδί έχει λάβει μηνύματα σεξουαλικού περιεχομένου. Το 61% των γονιών των οποίων τα παιδιά συνάντησαν από κοντά κάποιον που γνώρισαν στο ίντερνετ, λέει ότι «αυτό δεν συνέβη ποτέ».

Το Facebook
Το Facebook, το κοινωνικό δίκτυο - φαινόμενο των 500 εκατομμυρίων χρηστών, κατέκτησε και την Ελλάδα. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Facebakers.com, που μετρά τα στατιστικά χρηστών του Facebook, οι χρήστες της ιστοσελίδας στη χώρα μας ανέρχονται (στις 5 Νοεμβρίου) σε 2.976.740. Αυτό σημαίνει ότι σχεδόν ένας στους τρεις Ελληνες (27,69%) και περίπου έξι στους δέκα χρήστες Διαδικτύου (59,89%) είναι μέλη του Facebook.

Το 56% των χρηστών του στη χώρα μας είναι άντρες και το 44% γυναίκες. Το 47% ανήκει στην ηλικιακή ομάδα 25-44 και το 31% είναι μεταξύ 18-24 ετών. Οι ανήλικοι χρήστες αποτελούν το 15% και οι χρήστες άνω των 45 ετών το 6%. Σύμφωνα με την έρευνα EU Kids Online, το 54% των Ελλήνων ηλικίας 9-16 ετών έχει προφίλ σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο (κυρίως στο Facebook). Το 37% έχει ορίσει το προφίλ του «ανοικτό», που σημαίνει ότι μπορεί να το δει ο καθένας.

Παράλληλα, η Ελλάδα έρχεται πέμπτη παγκοσμίως στον αριθμό των on-line «φίλων». Σύμφωνα με έρευνα της TNS, οι χρήστες των social media στην Ελλάδα έχουν κατά μέσο όρο 198 «φίλους». Την ξεπερνούν η Μαλαισία, η Βραζιλία, η Νορβηγία και η Πολωνία. Ο μέσος χρήστης του Facebook έχει 130 «φίλους».

Οσον αφορά τα παιδιά, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, στην Ελλάδα το 39% των ατόμων μεταξύ 9-16 ετών έχει πάνω από 100 επαφές και το 61% από 1 έως 100 επαφές (ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 29% και 71% αντίστοιχα).

Τέλος, το 12% των Ελληνόπουλων αποκαλύπτει την ταχυδρομική του διεύθυνση ή τον αριθμό του τηλεφώνου του στο προφίλ του, ενώ το 20% λέει ψέματα για την ηλικία του.

 

02/11/2010 - ndigital @ tanea.gr

Add a comment

δημοψήφισμα

Νέα επικαιρότητας: Ποιότητα ή ποσότητα;